Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (4 Μαρτίου 1851 – 3 Ιανουαρίου 1911) «Αφού σου λέω ρε φίλε, ο άνθρωπος είναι βλαμμένος. Μου πιάνει την καρέκλα με τις ώρες και τη βγάζει με έναν καφέ. Πώς θα σταθεί το μαγαζί, μού λες; Έτσι κάνει κάθε μέρα, έρχεται μόνος του και παραγγέλνει καφέ. Τι παραγγέλνει δηλαδή, ούτε παραγγελία δε χρειάζεται…
Στις 23 Φεβρουαρίου η ΕΡΤ πρόκειται να γιορτάσει τα 60 της χρόνια, καθώς εξέπεμψε για πρώτη φορά στις 23 Φλεβάρη του 1966. Όχι, δεν το θυμάμαι, αγέννητος ήμουν. Την θυμάμαι όμως μικρή, νηπιαγωγάκι σχεδόν. Όλοι οι άνθρωποι μιλούν αβέβαια για τις πρώτες τους αναμνήσεις. Για πολλές από τις δικές μου «πρώτες αναμνήσεις» υποψιάζομαι ότι απλώς…
Σε προηγούμενο σημείωμα θυμήθηκα το πρώτο ραδιόφωνο στο σπίτι μου. Πριν από μένα όμως είχε εγκατασταθεί στο σπίτι ακόμη ένα τεχνολογικό αξεσουάρ. Το τηλέφωνο siemens. Τότε βέβαια δεν το λέγαμε «σταθερό», όλα τα τηλέφωνα ήταν αυτονόητα σταθερά και μάλιστα πολύ σταθερά. Σχεδόν δύο κιλά. Κλασικό μπεζ με υπόλευκο καντράν. Η επικοινωνία με τον έξω κόσμο….
Διαβάζω ότι η 13η Φεβρουαρίου είναι παγκόσμια ημέρα ραδιοφώνου. Το ραδιόφωνο έφτασε στο σπίτι μου πριν από μένα. Το πήρε δώρο ο πατέρας μου στην μαμά, όταν ήταν νιόπαντροι. Καβαλιώτες αμφότεροι, εγκαταστάθηκαν στις Σέρρες όταν ο μπαμπάς έπιασε δουλειά «στη ζάχαρη», στο «Εργοστάσιον Σακχάρεως» επί το επισημότερον. Στην πόλη όμως ήταν ξένοι, συγγενείς δεν υπήρχαν…
Οι τρόφιμοι του Δημοτικού γηροκομείου είχαν ζήσει πολλά Χριστούγεννα στη ζωή τους και η έξαψη των γιορτών είχε πια σιγάσει. Η παιδική λαχτάρα είχε σβήσει προ πολλού και οι χαρές της οικογένειας ήταν ήδη θαμπές. Στις γιορτές όμως η ρουτίνα έσπαγε κάπως και αυτό μετρούσε για τους ηλικιωμένους, μετρούσε για κάθε ηλικία. Το βοηθητικό προσωπικό…
Η Τζέννιφερ οδηγούσε με νεύρο και ταχύτητα. Στη διαδρομή από το Στάμφορντ ως το Νιουτάουν πατούσε κόρνες, έκανε ελιγμούς και δύσκολες προσπεράσεις. Όταν μπήκε στην μικρή πόλη, παραβίαζε στοπ και φανάρια. Στις διασταυρώσεις ο έλεγχος ήταν πιο πολύ ενστικτώδης, ευτυχώς ήξερε τους δρόμους σαν την παλάμη του χεριού της. Παρόλα αυτά τα τριάντα οκτώ μίλια…
Η αφορμή: Ο γερο-τοκογλύφος γέλασε και ξαναγύρισε στο γραφείο του χωρίς να πει λέξη. Εγώ έμεινα εκεί. Δεν ήλπιζα βέβαια για πολλά, νόμιζα όμως πως θα μπορούσα να βοηθηθώ κάπως. Εκείνο το γέλιο ήταν η θανατική μου καταδίκη. Μάλλον δεν θα έβγαινε τίποτα ούτε με τα γυαλιά. «Φυσικά, δίνω μαζί και τα γυαλιά μου, είναι…
Ο Ζαχαρίας είχε από ώρα αποκοιμηθεί πάνω στον πάγκο του. Έτσι κι αλλιώς δουλειά δεν είχε, γιατί στο χωριό ήταν όλοι πολύ φτωχοί για να κάνουν δεύτερες παραγγελιές και κεράσματα. Αυτά γινόταν μόνο τις μεγάλες σχόλες. Άντε κι όταν πληρωνόταν τα καπνά, μια φορά το χρόνο, χαλάλιζαν για την πάρτη τους ένα δεύτερο ή τρίτο…
Υπάρχει μία ιστοσελίδα (www.worldometers.info/) που καταγράφει σε πραγματικό χρόνο απίθανους αριθμούς για όλο τον πλανήτη. Για παράδειγμα μετρά τις γεννήσεις, τους θανάτους, τον παγκόσμιο πληθυσμό και άλλα πολλά. Δεν γνωρίζω πώς το κάνει. Υποθέτω ότι βασίζονται σε στατιστικά τα οποία επιμερίζουν σε όλο το 24ωρο. Μετράνε και απίθανα πράγματα όπως «πόσοι υπολογιστές παρήχθηκαν φέτος» ή…
Κατά καιρούς χρειάζεται να δηλώνω την επαγγελματική μου ιδιότητα σε επίσημες ή ημιεπίσημες περιστάσεις, π.χ. για να συμπληρωθεί μια αίτηση, να συνυπογράψω ένα ψήφισμα ή να τυπωθεί κάποια πρόσκληση. Αρκετές φορές ακολουθεί (στο περίπου) ο παρακάτω διάλογος: – Τι ιδιότητα να γράψω; – Δάσκαλος. – Εκπαιδευτικός; – Όχι, δάσκαλος. – Ίσως «Παιδαγωγός Ειδικής Αγωγής»; –…