Δημοσιεύτηκε

Ένας  έρωτας χωρίς ανταπόκριση, είναι αρκετά οδυνηρός από μόνος του, πόσο μάλλον, όταν έχεις επίγνωση επί του θέματος κι εκλιπαρείς για μια διαφορετική τροπή κι εξέλιξη των πραγμάτων.

Πόσες φορές, έχει τύχει να ερωτευτείς κάποιον, τον οποίο δεν μπορείς να έχεις; Η απόρριψη, είναι ιδιαίτερα επίπονη κι όταν καταλαβαίνεις πως ο έρωτας που νιώθεις δεν είναι αμοιβαίος, τότε αρχίζεις να βυθίζεσαι σε μια συναισθηματική μαυρίλα. Τσεκάρεις συνεχώς το κινητό σου, κάνεις βόλτες στα social media του άλλου κι ελπίζεις σε ένα μήνυμα, που θα σου δώσει πάλι ελπίδες κι έναν λόγο να δικαιολογείς την εμμονή σου.

Έχεις σκεφτεί όμως, πόσο χρόνο ξοδεύεις με το να ονειρεύεσαι μία ιδεατή σχέση με κάποιον, ο οποίος, δεν πρόκειται ποτέ να νιώσει, όπως νιώθεις εσύ; Αν το αναλύσεις αρκετά στο κεφάλι σου, θ’ αντιληφθείς πως πρέπει να προχωρήσεις και πως δεν μπορείς να εξαναγκάσεις κάποιον να νιώσει στον ίδιο βαθμό, όσα νιώθεις.

Αργά ή γρήγορα, θα εμφανιστεί εκείνο το άτομο, που μαζί θα ζήσετε έναν αμοιβαίο έρωτα και τότε θα καταλάβεις πόσο ανούσια ήταν όλα τα βράδια που ξόδευες περιμένοντας εκείνον που σ’ αγνοούσε.

Όσο δυσεύρετη κι αν είναι αυτή η «τέλεια» αγάπη, υπάρχει κάπου εκεί έξω! Γι’ αυτό μην αναλώνεσαι με δήθεν έρωτες και μην απελπίζεσαι επειδή δε σε θέλει αυτός που θες.

Εξάλλου, αν δεν είναι αμοιβαίο, είναι περισσότερο «εγκλωβισμός», παρά έρωτας. Καθετί μονόπλευρο, κρύβει μέσα του ένα αδιέξοδο. Μπορεί να σε πονάει και να θεωρείς άδικο που δεν εξελίσσονται όλα όπως τα ονειρεύεσαι, αλλά η αγάπη δεν «αγοράζεται». Αντιθέτως, σε βρίσκει εκεί που δεν το περιμένεις, σε κατακτά και σε ολοκληρώνει.

Μη μένεις εκεί που σου πετάνε «ψίχουλα» αγάπης κι ελπίδας και διεκδίκησε άμεσα την ευτυχία που σου αξίζει!

Νάνσυ Γιοβάνογλου






Αναρτήθηκε από:

Νάνσυ Γιοβάνογλου

Η ποίηση είναι για τους ευφυείς ή για τους τρελούς;