Οι τρόφιμοι του Δημοτικού γηροκομείου είχαν ζήσει πολλά Χριστούγεννα στη ζωή τους και η έξαψη των γιορτών είχε πια σιγάσει. Η παιδική λαχτάρα είχε σβήσει προ πολλού και οι χαρές της οικογένειας ήταν ήδη θαμπές. Στις γιορτές όμως η ρουτίνα έσπαγε κάπως και αυτό μετρούσε για τους ηλικιωμένους, μετρούσε για κάθε ηλικία. Το βοηθητικό προσωπικό…
Η ενορία μου είναι ο Άγιος Στέφανος. Ομολογώ ότι πηγαίνω στην Ανάσταση και στα μνημόσυνα. Τελευταία, συνόδευσα τη μητέρα μου. Φεύγοντας με τσέκαρε: «Ξέρεις ποιος ήταν ο Άγιος Στέφανος;». Μέσες-άκρες ήξερα. Ήταν ο πρώτος μάρτυρας της Χριστιανικής εκκλησίας. Έτσι προέκυψε και το προσωνύμιο «Πρωτομάρτυρας». Έχω ανιψιό Στέφανο και μικρό τον αποκαλούσα «πρωτομάστορα Στέφανο» γιατί ήταν…
Η Τζέννιφερ οδηγούσε με νεύρο και ταχύτητα. Στη διαδρομή από το Στάμφορντ ως το Νιουτάουν πατούσε κόρνες, έκανε ελιγμούς και δύσκολες προσπεράσεις. Όταν μπήκε στην μικρή πόλη, παραβίαζε στοπ και φανάρια. Στις διασταυρώσεις ο έλεγχος ήταν πιο πολύ ενστικτώδης, ευτυχώς ήξερε τους δρόμους σαν την παλάμη του χεριού της. Παρόλα αυτά τα τριάντα οκτώ μίλια…
Φωτο: Πίνακας: Λαϊκή αγορά, Παναγιώτης Τέτσης Η λαϊκή της Ξενοκράτους στο Κολωνάκι είναι μακρόστενη όπως οι περισσότερες λαϊκές αγορές της χώρας. Έχει αρχή και τέλος. Έχει όμως κέντρο; Πού βρίσκεται η καρδιά της; Η Ξενοκράτους έχει. Όλοι συμφωνούν. Ανάμεσα στους πολλούς πάγκους ξεχωρίζει ένας πάγκος που τραβάει και μαγνητίζει τα βλέμματα όλων. Είναι ο πάγκος…
Η αφορμή: Ο γερο-τοκογλύφος γέλασε και ξαναγύρισε στο γραφείο του χωρίς να πει λέξη. Εγώ έμεινα εκεί. Δεν ήλπιζα βέβαια για πολλά, νόμιζα όμως πως θα μπορούσα να βοηθηθώ κάπως. Εκείνο το γέλιο ήταν η θανατική μου καταδίκη. Μάλλον δεν θα έβγαινε τίποτα ούτε με τα γυαλιά. «Φυσικά, δίνω μαζί και τα γυαλιά μου, είναι…
Δεν ήξερε πώς θα προχωρούσε. Αυτό το «σας ευχαριστούμε αλλά αυτό το διάστημα δεν θα ρισκάρουμε με καινούργιες εκδόσεις» ένιωθε να ανεβαίνει στο λαιμό του και να τον πνίγει. Δε χρειαζόταν άλλη συζήτηση. Σηκώθηκε από τη μικρή πολυθρόνα και χωρίς περιττά λόγια πήρε το δακτυλόγραφο από το γραφείο του εκδότη. Βγήκε από την πόρτα χωρίς…
Κώστας Καρυωτάκης (30 Οκτωβρίου 1896 – 21 Ιουλίου 1928) Του άρεσε του Κώστα η Θεσσαλονίκη; Και ναι και όχι. Ανηφόρισε στη Σαλονίκη για να δει τους γονείς του, όπου ο πατέρας του υπηρετούσε ως κρατικός μηχανικός στη χιλιοστή του μετάθεση. Με το φρέσκο πτυχίο της Νομικής στην τσέπη ο Κώστας ήρθε λίγο ως τροπαιούχος (να…
Ο Ζαχαρίας είχε από ώρα αποκοιμηθεί πάνω στον πάγκο του. Έτσι κι αλλιώς δουλειά δεν είχε, γιατί στο χωριό ήταν όλοι πολύ φτωχοί για να κάνουν δεύτερες παραγγελιές και κεράσματα. Αυτά γινόταν μόνο τις μεγάλες σχόλες. Άντε κι όταν πληρωνόταν τα καπνά, μια φορά το χρόνο, χαλάλιζαν για την πάρτη τους ένα δεύτερο ή τρίτο…
Υπάρχει μία ιστοσελίδα (www.worldometers.info/) που καταγράφει σε πραγματικό χρόνο απίθανους αριθμούς για όλο τον πλανήτη. Για παράδειγμα μετρά τις γεννήσεις, τους θανάτους, τον παγκόσμιο πληθυσμό και άλλα πολλά. Δεν γνωρίζω πώς το κάνει. Υποθέτω ότι βασίζονται σε στατιστικά τα οποία επιμερίζουν σε όλο το 24ωρο. Μετράνε και απίθανα πράγματα όπως «πόσοι υπολογιστές παρήχθηκαν φέτος» ή…
Κατά καιρούς χρειάζεται να δηλώνω την επαγγελματική μου ιδιότητα σε επίσημες ή ημιεπίσημες περιστάσεις, π.χ. για να συμπληρωθεί μια αίτηση, να συνυπογράψω ένα ψήφισμα ή να τυπωθεί κάποια πρόσκληση. Αρκετές φορές ακολουθεί (στο περίπου) ο παρακάτω διάλογος: – Τι ιδιότητα να γράψω; – Δάσκαλος. – Εκπαιδευτικός; – Όχι, δάσκαλος. – Ίσως «Παιδαγωγός Ειδικής Αγωγής»; –…