Δείτε το βίντεο:

Το άρθρο Ο Φώτης Κοκοτός σχετικά με τον τουρισμό στην Κρήτη και το μεταναστευτικό εμφανίστηκε πρώτα στο PANCRETA ∙ Ειδήσεις, άρθρα & προτάσεις.

Στα χρόνια που μεσολάβησαν, το πρόγραμμα δεν έμεινε στάσιμο. Τα κριτήρια εξελίχθηκαν με τα χρόνια και έγιναν αυστηρότερα, έγιναν ευρύτερα, έγιναν καλύτερα. Ό,τι στην αρχή θεωρούσαμε επαρκές, σήμερα αποτελεί τη βάση και όχι την κορυφή. Στην ποιότητα των νερών προστέθηκε η διαχείριση των αποβλήτων, στη σήμανση η ουσιαστική ενημέρωση, στην επιτήρηση η προσβασιμότητα. Αυτή η πορεία τιμά τον διεθνή χειριστή του προγράμματος και την Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης.

Υπήρχε όμως και κάτι ακόμη, λιγότερο ορατό. Το ζήτημα της νομιμότητας ήταν ένα από εκείνα τα αυτονόητα, ένα από τα ευκόλως εννοούμενα που … παραλείπονται. Αλλά το αυτονόητο παραμένει ζητούμενο σε μια χώρα σαν τη δική μας, όπου η νομιμότητα ζει σε μια γκρίζα ζώνη. Μια ακτή που βραβεύεται οφείλει, πρώτα από όλα, να σέβεται τους νόμους. Κι όμως, αυτή η στοιχειώδης προϋπόθεση ουδέποτε καταγράφηκε ρητώς, γιατί κανείς δεν φαντάστηκε ότι θα χρειαζόταν.

Έτσι φτάσαμε στο σημερινό παράδοξο: να βραβεύονται ακτές οι οποίες προδήλως παραβιάζουν τους νόμους για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος από την πλαστική μόλυνση, δηλαδή τον βασικό πυρήνα της γαλάζιας σημαίας. Μια σημαία που υμνεί το καθαρό νερό κυματίζει πάνω από παραλίες όπου το πλαστικό μίας χρήσης κυκλοφορεί ανενόχλητο, παρά τη ρητή απαγόρευση του νόμου.

Δεν πρόκειται για θεωρητική ανησυχία. Μου έχει συμβεί πολλές φορές, πλέον, να μπαίνω σε εκδηλώσεις για το περιβάλλον και για τη βιωσιμότητα και να ανακαλύπτω ότι σερβίρουν παράνομα πλαστικά μίας χρήσης στους παριστάμενους και προσκεκλημένους της αυτής εκδηλώσεως. Τι ειρωνεία! Όταν η παρανομία εισχωρεί ακόμη και εκεί όπου γιορτάζεται η βιωσιμότητα, το πρόβλημα δεν είναι η άγνοια· είναι η ανοχή.

Γι’ αυτό και η αλλαγή πρέπει να ξεκινήσει από τα ίδια τα κριτήρια. Χάρηκα ιδιαιτέρως, λοιπόν, που η ΕΕΠΦ αγκάλιασε ευχερώς την πρότασή μου να συμπεριληφθεί το συγκεκριμένο θέμα στα κριτήρια από του χρόνου και να σταματήσει επιτέλους να απονέμεται η γαλάζια σημαία σε παραλίες όπου οι νόμοι για την προστασία της φύσης από την πλαστική μόλυνση δεν εφαρμόζονται. Η γαλάζια σημαία δεν χάνει τίποτα από την αυστηρότητα· κερδίζει την αξιοπιστία της.

Τριάντα πέντε χρόνια μετά την πρώτη μου σημαία, η ουσία παραμένει η ίδια. Η γαλάζια σημαία δεν είναι διακοσμητική. Είναι υπόσχεση! Προς τον λουόμενο, προς τη θάλασσα, προς την επόμενη γενιά. Και μια υπόσχεση που δεν στηρίζεται στη νομιμότητα δεν είναι υπόσχεση· είναι δυσφήμηση. Οφείλουμε στο σύμβολο, και σε όσους το καθιέρωσαν, να το κρατήσουμε ειλικρινές.

Ο Φώτης Κοκοτός είναι μηχανικός περιβάλλοντος, Πρόεδρος της ReHORECA Sustainability System και Διευθυντής Βιώσιμης Ανάπτυξης του ομίλου Elounda Collection.

Το άρθρο Γαλάζια Σημαία και Νομιμότητα εμφανίστηκε πρώτα στο PANCRETA ∙ Ειδήσεις, άρθρα & προτάσεις.

Πρώτον, η λέξη «αδυναμία» προϋποθέτει αντικειμενικούς λόγους που καθιστούν κάτι ανέφικτο («αδύνατον»). Όταν, 5 χρόνια μετά τον νόμο και 3 χρόνια μετά την προθεσμία, ο Δήμος προφασίζεται ότι «δεν μπορεί», αυτό δεν συνιστά αδυναμία· συνιστά ανημπόρια («ανικανότητα»).

Δεύτερον, ο ισχυρισμός του Δημάρχου κ. Μενεγάκη ότι το Υπουργείο όφειλε να υποδείξει στο Δήμο το πώς να εφαρμόσει το ΠΟΠ είναι παντελώς ανυπόστατος. Στο νόμο, κάθε Δήμος έχει το ελεύθερο να το εφαρμόσει κατά το δοκούν. Κι όταν ο κ. Μενεγάκης μάς καλεί ως αρωγούς «να πάμε μαζί στο Υπουργείο», οφείλουμε να του θυμίσουμε πως το φθινόπωρο του 2024 προσκλήθηκε να προσέλθει στο Υπουργείο για το θέμα, και εκείνος δεν προσήλθε, ενώ αντιθέτως ήρθαν τόσο ο Δήμαρχος Χερσονήσου, κ. Δοξαστάκης όσο και οι εκπρόσωποι των Ξενοδοχείων .

Όσον αφορά δε τις «προδιαγραφές» και «μελέτες» που ζητάει ο κ. Μενεγάκης, εμείς τις πληρώσαμε και τις παραδώσαμε τόσο στον Δήμο Αγίου Νικολάου όσο και στον Δήμο Χερσονήσου, αλλά ο Δήμαρχος Χερσονήσου τις υιοθέτησε και τις εφάρμοσε, ενώ ο Δήμαρχος Αγίου Νικολάου τις τοποθέτησε στο συρτάρι. Αν είχε «πάει στο Υπουργείο» ο κ. Μενεγάκης, δεν θα χρειαζόταν να το ακούει τώρα.

Τρίτον, ο ισχυρισμός του Δημάρχου κ. Μενεγάκη ότι «ο Δήμος Χερσονήσου εφαρμόζει το ΠΟΠ μέσω εργολάβου» είναι ψευδής. Η μελέτη προδιέγραψε ρητώς ότι τα οχήματα, ο εξοπλισμός, η ζύγιση και η καταγραφή αποτελούν ευθύνη των ίδιων των ξενοδοχείων. Τα οχήματα της δημοτικής υπηρεσίας καθαριότητας ούτε καν προσέρχονται στα συμμετέχοντα ξενοδοχεία. Το σύστημα λειτουργεί από το 2025, χωρίς ο Δήμος Χερσονήσου να επωμιστεί κόστος προμήθειας οχημάτων ή εξοπλισμού. Αντιθέτως, γλιτώνει εκατομμύρια!

Τέταρτον, και κρισιμότερο, ο ίδιος ο Δήμαρχος κ. Μενεγάκης, με αφορμή δικαστική διαμάχη, κατέθεσε και συνομολόγησε εγγράφως πως τα ξενοδοχεία άνω των 100 κλινών υπάγονται στο σύστημα ΠΟΠ. Κι αυτό το κάνει ενόσω ο Δήμος έχει καταδικαστεί αμετακλήτως από το Συμβούλιο της Επικρατείας (απόφαση Α-252/5.2.2025) για τον τρόπο χρέωσης δημοτικών τελών σε ξενοδοχεία της περιοχής μας, από το 2012 ως και σήμερα.

Άρα, ενδεχομένως να στοιχειοθετούνται εδώ και ποινικά αδικήματα σε βάρος όσων εν γνώσει τους εισπράττουν παρανόμως καθοριζόμενα τέλη. Η παρούσα διοίκηση του Δήμου Αγ. Νικολάου, αιρετοί και υπάλληλοι, είναι συνυπεύθυνοι σε διαφορετικούς βαθμούς έκαστος. Η επίκληση «αδυναμίας» από μέρους τους, η επίκληση «πλάνης» ενδεχομένως, ή η επίκληση έστω «ανικανότητας», δεν μπορούν να σταθούν σε δικαστήριο.

Συμπολίτες: τις αποζημιώσεις για τις παρανομίες του Δήμου δεν θα τις πληρώνει ο σημερινός Δήμαρχος. Θα μετακυλήσουν στην κοινωνία, χρόνια μετά, όταν εκείνος θα έχει αποχωρήσει. Και η προστασία του περιβάλλοντος, κατά το άρθρο 24 του Συντάγματος, δεν αποτελεί μόνον δικαίωμά μας· συνιστά και υποχρέωσή μας έναντι των επόμενων γενεών.

Φώτης Κοκοτός
Ταμίας Συνδέσμου Ξενοδόχων Λασιθίου

anatolh.com

Το άρθρο Δημοτικά Τέλη: αδυναμία ή ανικανότητα; Άρθρο του Φώτη Κοκοτού στην εφημερίδα Ανατολή εμφανίστηκε πρώτα στο PANCRETA ∙ Ειδήσεις, άρθρα & προτάσεις.

Η ανάρτησή του

Μόλις υπέβαλα την υποψηφιότητά μου για επανεκλογή στο ΔΣ του SETE – Greek Tourism Confederation κατά τη ΓΣ της 18ης Μαΐου. Ο τομέας της εξειδίκευσής μου είναι η Βιωσιμότητα, στον οποίον και κάναμε αρκετά σημαντικά βήματα κατά την παρούσα θητεία, αλλά στον οποίο πρέπει να κάνουμε πολύ περισσότερα στην επόμενη. Για τον λόγο αυτό, ζητώ για πρώτη φορά δημοσίως τη στήριξη του Τουριστικού κόσμου σε κάποια εκλογική αναμέτρηση. Για να προωθήσουμε την ατζέντα της Βιωσιμότητας μετ’ επιτάσεως!

Φώτης Κοκοτός

Το άρθρο Υποψήφιος στις εκλογές της 18ης Μαΐου για το ΔΣ του SETE – Greek Tourism Confederation ο Φώτης Κοκοτός εμφανίστηκε πρώτα στο PANCRETA ∙ Ειδήσεις, άρθρα & προτάσεις.

Η συνέντευξη από το 17: 40

Πηγή: TV100 Thessaloniki

Το άρθρο Η μετάβαση των ξενοδοχείων σε ένα μοντέλο μηδενικών αποβλήτων – Συνεντευξη του Φώτη Κοκοτού στο TV100 (Βίντεο) εμφανίστηκε πρώτα στο PANCRETA ∙ Ειδήσεις, άρθρα & προτάσεις.

Στο βίντεο αυτό παρουσιάζει πώς οι επιχειρήσεις φιλοξενίας μπορούν:

• να μειώσουν δραστικά τα απόβλητά τους,
• να εφαρμόσουν το σύστημα «Πληρώνω όσο Πετάω» σε συνεργασία με τους Δήμους,
• να αποκτήσουν πιστοποίηση Zero Waste to Landfill,
• να μειώσουν κόστος και περιβαλλοντικό αποτύπωμα,
• να ενισχύσουν τη βιώσιμη φήμη τους στον τουριστικό κλάδο.

Ο Φώτης Κοκότος είναι μηχανικός περιβάλλοντος και επικεφαλής του Re-Horeca, ενός πρωτοποριακού συστήματος εναλλακτικής διαχείρισης αποβλήτων για επιχειρήσεις HORECA (ξενοδοχεία, εστίαση, catering). Στόχος του προγράμματος είναι η “ολοκληρωμένη διαχείριση, η εκπαίδευση προσωπικού” και η πιστοποίηση βιωσιμότητας για κάθε επιχείρηση που επιθυμεί να ενταχθεί σε μια κυκλική, πράσινη οικονομία.

Ο ελληνικός τουρισμός μπορεί να ηγηθεί της μετάβασης σε ένα μέλλον χωρίς απόβλητα – με καινοτομία, συνεργασία και υπευθυνότητα.

Ομιλία: Ημερίδα «Re-Horeca | Μηδενικά Απόβλητα: Πληρώνω όσο Πετάω» Ημερομηνία: 6 Οκτωβρίου 2025 Ομιλητής: Φώτης Κοκότος – Πρόεδρος Re-Horeca Sustainability System Περισσότερα: [https://rehoreca.gr](https://rehoreca.gr)

Πηγή: Οικολογικά – Ecologically

Το άρθρο Πως θα γίνουμε ξενοδοχεία μηδενικών αποβλήτων. Φώτης Κοκοτός: Re-Horeca Ημερίδα – Κέρκυρα εμφανίστηκε πρώτα στο PANCRETA ∙ Ειδήσεις, άρθρα & προτάσεις.

Εγώ αναρωτήθηκα το εξής: Πώς θα ήθελε ο μπαμπάς να τον θυμούνται; Το είπε με σαφήνεια η Μαρίνα: Αρχιτέκτων. Η αρχιτεκτονική δεν ήταν δουλειά για τον μπαμπά. Ήταν πάθος και διασκέδαση. Αγάπη για τη δημιουργία. Δούλεψε μέχρι την τελευταία του πνοή, σχεδιάζοντας στο χαρτί και στη φαντασία του.

Η συμβουλή που μας έδινε, και σας τη μεταφέρω λίγο πολύ αυτολεξεί, ήταν: «να βρείτε μια δουλειά που σας αρέσει, και να ξυπνάτε κάθε πρωί και να λέτε πάω να διασκεδάσω». Όπως πήγαινε κι εκείνος στο εργοτάξιο, μέχρι πριν λίγους μήνες.

Στην οικοδομή ήταν πολύ αγαπητός, κι όλοι έχουν να λένε πως ήταν κι αυστηρός, αλλά δίκαιος. Ήταν ο καπετάνιος μας, λέει η Μαρίνα. Κρατούσε σταθερό τιμόνι, ενέπνεε εμπιστοσύνη και σιγουριά σε κάθε ταξίδι, στη θάλασσα και στη στεριά.

Κι όπως στην οικοδομή και τη θάλασσα βρήκε ανθρώπους που αγαπούν την δουλειά τους, έτσι βρήκε και στην ξενοδοχία. Ο Ηλίας θέλει να σταθώ σε αυτό: ο μπαμπάς ήταν από τους πρώτους που κατάλαβε πως η εμπειρία του επισκέπτη στη χώρα μας είναι κάτι ολιστικό. Πως όλοι όσοι συναντά ο ιερός ξένος στη χώρα μας, όλοι θα συμβάλλουν στην εντύπωση που αποκομίζει. Κι έτσι συνειδητοποίησε πως η χώρα είχε ανάγκη ενός ενιαίου κι ενωμένου τουριστικού φορέα.

Όταν ο μπαμπάς μάζεψε γύρω του την πρώτη εκείνη ομάδα ιδρυτικών μελών του ΣΕΤΕ, βρήκε ανθρώπους που σκέφτονταν όπως εκείνος: έβαλαν το εμείς πάνω από το εγώ. Για τον Σπύρο Κοκοτό, ο ΣΕΤΕ ήταν το σημαντικότερο επίτευγμα: ένωσε όλον τον κλάδο, προσφέροντας ευρεία αναγνώριση και υπερηφάνεια στους ανθρώπους του.

Αυτή η προσφορά στην κοινωνία είναι μία από τις τρεις καίριες αρετές που μας άφησε ως τελευταία συμβουλή, κι αυτήν λίγο-πολύ αυτολεξεί σας μεταφέρω: «Στους Έλληνες δεν αναγνωρίζονται κληρονομικοί τίτλοι, αλλά απονέμονται άτυπα από την κοινωνία, κατόπιν σκληρής δουλειάς, κοινωνικής προσφοράς, και εντιμότητας».

Όσοι επιθυμείτε να τιμήσετε τη μνήμη του, αυτό που ο ίδιος θα σας έλεγε, αν τον ρωτούσατε, είναι να επισκεφθείτε το τελευταίο του αρχιτεκτόνημα, το Μουσείο Σπύρου και Ελιάνας Κοκοτού στις Δαφνές, το χωριό όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε με τον αδελφό του τον Γιώργο, λίγα χιλιόμετρα νότια του Ηρακλείου. Είναι η παρακαταθήκη του, το μεγάλο μέλημα των στερνών του χρόνων.

Θα το βρείτε στον χάρτη κι ως Κτήμα Βαρούχα (ήταν η γιαγιά Άννα Βαρούχα, η μητέρα τους). Τον θυμόμαστε όλοι μας την τελευταία δεκαετία που κοιμόταν και ξυπνούσε με την έγνοια αυτή, να προλάβει να το τελειώσει, να το παραδώσει, να το χαίρονται οι επόμενες γενιές. Αν θέλετε να τον αναστήσετε στη μνήμη σας, προγραμματίστε μια επίσκεψη. Καθήκον μάς το άφησε ιερό, να το διατηρούμε σαν το καντήλι του πάντα αναμμένο, να έρχεστε όλοι εκεί και να τον θυμάστε. Τον Αρχιτέκτονα Σπύρο Κοκοτό.

Το άρθρο Είμαι ο Φώτης. Τα λόγια αυτά είναι από όλους μας. εμφανίστηκε πρώτα στο PANCRETA ∙ Ειδήσεις, άρθρα & προτάσεις.

Στο επίκεντρο αυτής της επανάστασης βρίσκεται η ReHORECA Sustainability System, ένα σύστημα που γεννήθηκε από την πολυετή εμπειρία στη διαχείριση αποβλήτων και την ανάγκη για αποτελεσματικότερες, οικονομικά βιώσιμες και περιβαλλοντικά υπεύθυνες πρακτικές. Πώς προέκυψε όμως αυτή η καινοτόμος ιδέα; Ποια είναι τα πλεονεκτήματα του μοντέλου της ReHORECA σε σχέση με την παραδοσιακή διαχείριση των δήμων; Και ποιες είναι οι προοπτικές για την καθιέρωση ενός νέου, πιο βιώσιμου μέλλοντος για τον ελληνικό τουρισμό;

Σε μια αποκλειστική συνέντευξη, ο πρωτεργάτης κύριος Φώτης Κοκοτός, μας ξεναγεί στον κόσμο της κυκλικής οικονομίας, εξηγώντας πώς η συστηματική διαλογή στην πηγή, η διευρυμένη ευθύνη του παραγωγού και η εφαρμογή του μοντέλου «Πληρώνω όσο Πετάω» (ΠοΠ) μπορούν να οδηγήσουν σε εντυπωσιακά αποτελέσματα – τόσο για το περιβάλλον, όσο και για την οικονομική βιωσιμότητα των ξενοδοχειακών μονάδων. Θα μάθουμε επίσης ποιοι μεγάλοι ξενοδοχειακοί όμιλοι έχουν ήδη αγκαλιάσει αυτή την πρωτοβουλία, ποιες είναι οι προϋποθέσεις για τη συμμετοχή νέων μελών, και πώς διασφαλίζεται η δέσμευση όλων των εμπλεκόμενων, από το προσωπικό καθαριότητας μέχρι τη διοίκηση, σε αυτή τη συλλογική προσπάθεια.

Πώς προέκυψε η ιδέα για τη δημιουργία του ReHORECA Sustainability System;

Με τη διαχείριση στερεών αποβλήτων στα ξενοδοχεία ασχολούμαι εδώ και πάνω από 20 χρόνια, όντας Μηχανικός Περιβάλλοντος. Ανέκαθεν, λοιπόν, έβλεπα ότι υπάρχουν οικονομίες κλίμακας: όταν παράγεις πολλά απόβλητα μπορείς να οργανώσεις συστήματα διαχείρισης πολύ αποτελεσματικότερα από ότι, π.χ., κατ’ οίκον. Τα ξενοδοχεία είμαστε μεγάλοι παραγωγοί κι επιπλέον διαθέτουμε και πολύ ανθρώπινο δυναμικό, το οποίο εκπαιδεύουμε κάθε χρόνο, σχεδόν από την αρχή. Έχουμε, δηλαδή, τη δυνατότητα να πάμε πολύ πιο γρήγορα και πολύ πιο μπροστά από την υπόλοιπη κοινωνία, και να εφαρμόσουμε τις παγκοσμίως βέλτιστες πρακτικές. Εφαρμόσαμε, λοιπόν, ένα σύστημα Διαλογής στην Πηγή για σωρεία απορριμμάτων, όπως κάνουν οι πλέον προηγμένες χώρες του κόσμου.

Το 2015 κατέστη υποχρεωτική για τα ξενοδοχεία η υποβολή δήλωσης παραγωγού αποβλήτων στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Αποβλήτων (ΗΜΑ) του Υπουργείου Περιβάλλοντος, κι έτσι έπρεπε να μετράμε ξεχωριστά κάθε ένα από τα ρεύματα υλικών που διαλέγαμε: τα διάφορα είδη πλαστικών, τα μέταλλα, το γυαλί, το χαρτόνι, τα τηγανέλαια, τις μπαταρίες, τους λαμπτήρες, τις ηλεκτρικές συσκευές, τα κηπαία, τα οικοδομικά, και άλλα. Τότε ήταν που είδα εν τοις πράγμασι, με στοιχεία, την τεράστια μείωση στα προς ταφή απόβλητα που δίναμε στον Δήμο και μου μπήκε για πρώτη φορά η ιδέα της μείωσης των δημοτικών τελών καθαριότητας που πληρώνουμε, καθώς αυτά τα τέλη είναι -υποτίθεται- 100% ανταποδοτικά και πρέπει να καλύπτουν μόνον τις δαπάνες για την αποκομιδή απορριμμάτων. Αφού δεν παράγουμε, σκέφτηκα, γιατί να πληρώνουμε;

Το 2020 προσέγγισα το Υπουργείο Τουρισμού και προσπάθησα να τους πείσω να μεσολαβήσουν στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης για να διασυνδεθεί η βάση δεδομένων του ΗΜΑ με τη βάση του Υπουργείου Εσωτερικών για τα δημοτικά τέλη, και να πιστώνονται έναντι των τελών οι ποσότητες των αποβλήτων που δηλώνονται (αυτό λέγεται τεχνικά «κερδίζω όσο διαλέγω»). Ήταν κάτι που ήδη προβλέπονταν σε Ευρωπαϊκές Οδηγίες, οι οποίες τότε δεν είχαν περάσει ακόμη στο Ελληνικό Δίκαιο. Αυτό συνέβη γρήγορα, όμως, το 2021 με τον νόμο 4819, ο οποίος και επέφερε δύο πολύ σημαντικές τομές: αφενός επέβαλλε στους Δήμους την εφαρμογή συστήματος «πληρώνω όσο πετάω» (ή «κερδίζω όσο διαλέγω») για τα ξενοδοχεία άνω των 100 κλινών, με προθεσμία την 1/1/2023, κι αφετέρου κατέστησε υποχρεωτική την αυτοδιαχείριση βιοαποβλήτων στα ξενοδοχεία αυτά από την 1/1/2022. Αμέσως αρχίσαμε εμείς να συνεργαζόμαστε με την Βιοενεργειακή Κρήτης στο Ηράκλειο, η οποία παραλάμβανε αυτά τα απόβλητα με δικά της μέσα και τα μετέτρεπε σε βιοαέριο, με το οποίο στη συνέχεια παρήγαγε ηλεκτρική ενέργεια. Πολλά άλλα ξενοδοχεία το έκαναν επίσης, αλλά όχι όλα.

Το 2024, έχοντας φτάσει να ξεδιαλέγουμε 23 διαφορετικά ρεύματα αποβλήτων στα ξενοδοχεία μας, κι έχοντας αντιστοίχως βρει εξωτερικούς συνεργάτες που τα παραλαμβάνουν για ανακύκλωση, τελείως ανεξάρτητα του Δήμου, αποφάσισα να προσεγγίσω τον Δήμο Αγ. Νικολάου για την εφαρμογή του «πληρώνω όσο πετάω» (ΠοΠ) στα δημοτικά τέλη. Όντας στο ΔΣ της τοπικής Ένωσης Ξενοδόχων, κινηθήκαμε από κοινού και αναθέσαμε την εκπόνηση της σχετικής μελέτης στην εταιρεία TreSUS, η οποία είχε μεγάλη εμπειρία στο αντικείμενο και με την οποία είχα συνεργαστεί ήδη για τα δικά μας ξενοδοχεία. Προφανώς και ήταν υποχρέωση του Δήμου να το κάνει, εκ του Νόμου, αλλά γνωρίζαμε πως αυτό δεν πρόκειται να συνέβαινε, και έτσι το πήραμε πάνω μας.

Δυστυχώς, ο Δήμος Αγ. Νικολάου δεν ανταποκρίθηκε, αλλά η TreSUS προσέγγισε σχετικά τον Δήμο Χερσονήσου, ο οποίος το δέχθηκε με ενθουσιασμό. Κι έτσι κινηθήκαμε πλέον από κοινού με την Ένωση Ξενοδόχων Ηρακλείου και τον πρόεδρό της Νίκο Χαλκιαδάκη, για να αναθέσουμε στην TreSUS τη μελέτη εφαρμογής του «πληρώνω όσο πετάω» στα ξενοδοχεία του Δήμου Χερσονήσου. Για την εφαρμογή του ΠοΠ κατέστη απαραίτητη η δημιουργία ενός φορέα που θα αντικαθιστούσε τον Δήμο στο έργο της αποκομιδής, αλλά και που θα πιστοποιούσε τις ποσότητες αποβλήτων που εκτρέπονταν. Αυτός ο φορέας είναι τώρα η ReHORECA Sustainability System. Και γιατί «System», μπορεί να ρωτήσετε; Αυτό πρέπει να το εξηγήσω διεξοδικότερα.

Ενώ γίνονταν τα παραπάνω, ο γενικός γραμματέας αποβλήτων του Υπουργείου Περιβάλλοντος δήλωσε στα ΜΜΕ ότι σκοπός του ήταν να επεκτείνει την έννοια της «διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού» και στις επιχειρήσεις HORECA, ειδικά για τα βιοαπόβλητα. Αυτή η νομική έννοια της διευρυμένης ευθύνης σημαίνει πως κάθε μεγάλος παραγωγός είναι προσωπικά υπεύθυνος για τα απόβλητα που παράγονται όταν καταναλώνονται τα προϊόντα του, και πρέπει να μεριμνήσει με δικά του έξοδα ώστε αυτά να τύχουν εναλλακτικής διαχείρισης και να εκτραπούν από ταφή. Για την περίπτωση των επιχειρήσεων HORECA, αυτά είναι τα τροφικά απόβλητα.

Ειδικά για τους μεγάλους παραγωγούς που υπέχουν διευρυμένης ευθύνης, ο νόμος προβλέπει τη δημιουργία Συλλογικών Συστημάτων Εναλλακτικής Διαχείρισης (ΣΣΕΔ) από τους ίδιους. Ένα τέτοιο ΣΣΕΔ είναι ο μπλε κάδος ανακύκλωσης, αλλά υπάρχουν και πολλά άλλα: για τα οχήματα και τα ελαστικά τους, τα ορυκτέλαια, τα οικοδομικά, τις μπαταρίες, τις ηλεκτρικές συσκευές, και ούτω καθεξής. Τα πιο πρόσφατα ΣΣΕΔ είναι για τα φυτοφάρμακα και για τα φωτοβολταϊκά, ενώ σύντομα θα εγκριθούν και τα ΣΣΕΔ για τα αποτσίγαρα και τα αγροτικά πλαστικά. Ο νομοθέτης, λοιπόν, ετοιμαζόταν να καταστήσει υποχρεωτική για τις επιχειρήσεις HORECA τη δημιουργία ενός ΣΣΕΔ για τα βιοαπόβλητα. Αυτό το Σύστημα θα είναι η ReHORECA, λοιπόν.

Ποια είναι τα βασικά πλεονεκτήματα αυτού του μοντέλου έναντι της παραδοσιακής διαχείρισης από τους δήμους;

Οι Δήμοι λειτουργούν με την λογική του κάδου στον δρόμο. Ένας πράσινος για τα σύμμεικτα, ένας μπλε για τις συσκευασίες, ίσως ένας καφέ για τα τροφικά, και ίσως κι ένας γαλάζιος για το γυαλί. Μέχρι εκεί. Εμείς, όμως, έχουμε διαχωρισμό σε κάθε τμήμα, σε κάθε εστιατόριο, κάθε λινοθήκη, κάθε κουζίνα και κάθε γραφείο. Από τη στιγμή που γίνεται διαλογή στην πηγή, και σε πάνω από 20 ρεύματα, τι νόημα έχει να συμπτυχθούν ξανά στους 2 ή 3 ή άντε 4 κάδους του Δήμου; Και ειδικά για τα βιοαπόβλητα, το να βγάλεις κατακαλόκαιρο έναν καφέ κάδο στον δρόμο είναι εγκληματικό. Μόλυνση και δυσωδία μόνο. Εμείς τα κρατάμε σε ψυγεία, φυσικά! 

Επιπλέον, οι μονάδες επεξεργασίας των βιοαποβλήτων (ΜΕΒΑ) που έχουν κατασκευαστεί με σημαντικούς εθνικούς και ευρωπαϊκούς πόρους είναι σε μεγάλο βαθμό ανενεργές, καθώς δεν κατέστη δυνατό να λειτουργήσει ο καφέ κάδος στους δρόμους, για τους λόγους που προανέφερα. Προ ημερών η ReHORECA ξεκίνησε να παραδίδει φορτία βιοαποβλήτων στη ΜΕΒΑ του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων, η οποία δεν είχε λειτουργήσει για 2,5 χρόνια από την ολοκλήρωσή της και κινδύνευε με ποινές από την Ε.Ε. Τέτοιες μονάδες έχουν χωροθετηθεί σε πολλούς άλλους δήμους, και θα αντιμετωπίσουν το ίδιο ακριβώς πρόβλημα έλλειψης πρώτης ύλης. Το κενό αυτό έρχεται να καλύψει η ReHORECA.

Σκεπτόμενοι ευρύτερα, όμως, για όλα τα ρεύματα αποβλήτων κι όχι μόνον για τα βιολογικής προέλευσης, η ύπαρξη των ΣΣΕΔ έχει σε μεγάλο βαθμό υποκαταστήσει το έργο των Δήμων. Μιλάμε για δεκάδες ρεύματα υλικών που ανακυκλώνονται ιδιωτικώς, σε εργοστάσια που τα θεωρούν πρώτη ύλη και όχι «σκουπίδια» (μια λέξη που εμείς δεν χρησιμοποιούμε ποτέ!). Τα ελάχιστα υπολείμματα που μένουν μετά τη διαλογή στην πηγή, που στα ξενοδοχεία δεν είναι ούτε 5%, δεν χρειάζεται καν να θάβονται. Διότι, τι είναι αυτά; Είναι τα μολυσμένα. Και μπορούν να τύχουν υγειονομικής διαχείρισης, όπως τα ιατρικά απόβλητα. Καταργούνται οι ΧΥΤΑ, καταργούνται και οι ΧΥΤΥ (Χώροι Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων), καθίστανται αχρείαστα τα εργοστάσια καύσης. Το δικό μας μοντέλο κάνει πράξη την Κυκλική Οικονομία.

Θα μπορούσατε να μας εξηγήσετε πώς ακριβώς λειτουργεί στην πράξη και ποια είναι τα αναμενόμενα οφέλη, τόσο περιβαλλοντικά όσο και οικονομικά, για τις συμμετέχουσες επιχειρήσεις στο μοντέλο «Πληρώνω όσο πετάω»;

Όλα τα Συλλογικά Συστήματα Εναλλακτικής Διαχείρισης λειτουργούν με το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο, το οποίο και καθορίζει πως οι πόροι τους θα είναι οι συνδρομές των υπόχρεων παραγωγών αποβλήτων. Κάθε επιχείρηση HORECA, λοιπόν, που θα υποχρεωθεί από τον νομοθέτη να συμβληθεί με το ΣΣΕΔ βιοαποβλήτων, θα πληρώνει συνδρομή. Αυτό είναι που εφαρμόζουμε ήδη εμείς οι ιδρυτές του. Τα ξενοδοχεία πληρώνουν με βάση τις διανυκτερεύσεις, σε αυτή τη φάση, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει και να γίνει με βάση τα γεύματα ή και αλλιώς. Αυτό θα το δούμε στη διαβούλευση του σχετικού νόμου.

Από τη στιγμή που τα ξενοδοχεία μπαίνουν στο Σύστημα, η ReHORECA φροντίζει με επιτόπιο έλεγχο / αυτοψία να καταγράψει την παρούσα κατάσταση στην κάθε επιχείρηση και να εκπονήσει μια τεχνική έκθεση με συγκεκριμένες προτάσεις, τόσο για την αγορά κατάλληλου εξοπλισμού όσο και για την εκπαίδευση του προσωπικού. Το πρώτο μεγάλο όφελος για το ξενοδοχείο είναι η ένταξή του σε ένα έτοιμο σύστημα, με σημαντική τεχνογνωσία και οικονομίες κλίμακος.

Το δεύτερο όφελος είναι η ένταξη του ξενοδοχείου στο σύστημα «πληρώνω όσο πετάω» για τα δημοτικά τέλη, στους Δήμους εκείνους που έχουν εφαρμόσει την νομική τους υποχρέωση αυτή. Για την ώρα, ο μόνος τέτοιος Δήμος στην Ελλάδα είναι ο Χερσονήσου. Τα ξενοδοχεία που βρίσκονται εκεί, λοιπόν, θα δουν σημαντική μείωση (έως και 67%) των δημοτικών τελών τους.

Και το τρίτο όφελος είναι η πιστοποίηση των βέλτιστων πρακτικών τους: η ReHORECA κάνει τις μετρήσεις, τηρεί τα αρχεία, πιστοποιεί τις ποσότητες για την επιστροφή δημοτικών τελών, και βοηθάει τα ξενοδοχεία να επιδείξουν τις επιτυχίες τους αυτές στην παγκόσμια αγορά, λαμβάνοντας τις κορυφαίες διακρίσεις.

Ποια ξενοδοχεία ή όμιλοι συμμετέχουν αυτή τη στιγμή στο ReHORECA Sustainability System και ποιες είναι οι προϋποθέσεις για τη συμμετοχή νέων μελών; Υπάρχει ενδιαφέρον και από άλλες περιοχές της Ελλάδας;

Η ReHORECA Sustainability System είναι μια αστική μη-κερδοσκοπική εταιρεία (ΑΜΚΕ) της οποίας εταίροι είναι εννέα ξενοδοχειακοί όμιλοι, εκπροσωπούμενοι από τους (αλφαβητικά): Δημήτρη Δάιο, Φώτη Κοκοτό, Ανδρέα Μεταξά, Σταύρο Μήτση, Λευτέρη Παπακαλιάτη, Αγάπη Σμπώκου, Γιώργο Σπανό, Γιώργο Τρυπάκη, και Νίκο Χαλκιαδάκη. Οι όμιλοι αυτοί κατέχουν συνολικά 25 ξενοδοχεία που συμμετέχουν στο Σύστημα σήμερα, αλλά και άλλα ξενοδοχεία, σε άλλους προορισμούς, όπου θα επεκταθεί σύντομα η εταιρεία.  

Σε αυτό το αρχικό στάδιο, τα ξενοδοχεία που συμμετέχουν είναι εκείνα που έχουν ήδη, από μόνα τους, προετοιμάσει το έδαφος κι έχουν εφαρμόσει κάποιες πρακτικές διαλογής αποβλήτων, έχουν περιβαλλοντική συνείδηση και κατανοούν την ανάγκη για πλήρη συμμόρφωση του κλάδου με τις επιταγές του Νόμου. Βεβαίως, όταν η συνδρομή στο Σύστημα καταστεί υποχρεωτική, τότε θα αντιμετωπίσουμε και πιο δύσκολες καταστάσεις, όπου η εταιρεία θα χρειαστεί να τα διδάξει όλα αυτά από το μηδέν. Έχοντας όμως την εμπειρία, θα είμαστε πολύ καλύτερα προετοιμασμένοι.

Ενώ ξεκινήσαμε με επιχειρήσεις στους Δήμους Χερσονήσου και Αγίου Νικολάου, έχουμε ήδη κάνει επαφές με τους Δήμους Ρεθύμνου και Ιεράπετρας, αλλά και με τον Δήμο Κω και τον Δήμο Σαρωνικού. Επιπλέον, έχουμε κάνει εκτενείς συζητήσεις με τις ενώσεις ξενοδόχων Ρόδου και Αθηνών. Ξαναλέω πως ο ρόλος του Δήμου στο εγχείρημα είναι κομβικός, όχι μόνον για το πληρώνω-όσο-πετάω αλλά και για τις μονάδες επεξεργασίας βιοαποβλήτων, αν έχουν.

Τέλος, ο νομοθέτης έχει εκδηλώσει με σαφήνεια την πρόθεσή του να είναι ένα και ενιαίο για όλη την επικράτεια το ΣΣΕΔ των βιοαποβλήτων, οπότε θα χρειαστεί να έχουμε ήδη εφαρμόσει το Σύστημα σε μερικούς Δήμους, να έχουμε δει τα προβλήματα, να έχουμε τρέξει τις διαδικασίες, και να είμαστε καθ’ όλα έτοιμοι όταν περάσει ο σχετικός νόμος. Για τα ξενοδοχεία δεν ανησυχώ τόσο, καθώς θεωρώ πως οι ιδιώτες θα προσαρμοστούν πολύ πιο γρήγορα στις νέες συνθήκες.

Πώς διασφαλίζετε ότι όλοι οι εργαζόμενοι, από το προσωπικό καθαριότητας μέχρι τη διοίκηση, είναι ενήμεροι και δεσμευμένοι στις διαδικασίες της βιώσιμης διαχείρισης;

Όπως σας είπα, κάνω αυτή τη δουλειά πάνω από 20 χρόνια. Έχω εκτενή προσωπικά βιώματα από την εφαρμογή του συστήματος διαλογής στην πηγή. Και μπορώ να σας πω ότι τις αντιστάσεις τις αντιμετωπίζω περισσότερο στο επίπεδο της διοίκησης παρά στο προσωπικό των τμημάτων της επιχείρησης. Οι παλιές γενιές δεν έχουν περιβαλλοντική συνείδηση, ως επί το πλείστον, δεν θέλουν να ξοδέψουν λεφτά για την περιβαλλοντική διαχείριση, είναι συντηρητικές και ανεπίδεκτες αλλαγής στις συνήθειές τους. Στα τμήματα είναι πολύ πιο συνηθισμένοι στο να συμμετέχουν σε σεμινάρια, να μαθαίνουν τις διαδικασίες μιας επιχείρησης, να εκπαιδεύονται σε νέες πρακτικές, να βελτιώνονται συνεχώς. Ναι, σίγουρα θα χρειαστεί κι εκεί αγώνας, συνεχής εποπτεία, διορθωτικές κινήσεις, επανεκπαίδευση, κίνητρα και αντικίνητρα. Αλλά αυτή είναι η δουλειά μας. Το να πείσεις έναν επιχειρηματία παλαιάς σχολής να ξοδέψει λεφτά για το περιβάλλον είναι τάξης μεγέθους δυσκολότερο.

Εγώ, προσωπικά, έχω παραδώσει εκατοντάδες σεμινάρια στο προσωπικό, όλη τη σεζόν, από τους μόνιμους και τους εποχικούς έως του μαθητές, τους εξωτερικούς συνεργάτες, ακόμη και τους πελάτες και τα τοπικά σχολεία. Να φανταστείτε, κάνουμε διαλογή στην πηγή ακόμη και στα εργοτάξια, με δέκα ρεύματα. Εκεί να δείτε δυσκολία εκπαίδευσης, με τα συνεργεία! Όμως, έχω ξοδέψει χρόνια, κυριολεκτικά, να προσπαθήσω να πείσω την παλιά γενιά και τους υψηλόβαθμους για την ανάγκη να επενδύσουμε σε κέντρα ανακύκλωσης για τους πελάτες, σε ψυγεία αποβλήτων, σε πρέσες δεματοποίησης, σε κάμερες, καθώς και σε εξειδικευμένο προσωπικό για την περιβαλλοντική διαχείριση. Ο αγώνας για το περιβάλλον είναι διαρκής και επίπονος, διότι δεν είναι το ίδιο αυτονόητο για όλους πως η περιβαλλοντική διαχείριση είναι ανάγκη. Για πολλούς είναι μια περιττή πολυτέλεια.

Ποιο είναι το όραμά σας για το μέλλον της διαχείρισης αποβλήτων στον ελληνικό τουρισμό; Ποιες νομοθετικές ή άλλες αλλαγές θα θέλατε να δείτε να συμβαίνουν για να επιταχυνθεί η μετάβαση σε ένα πιο βιώσιμο μοντέλο;

Το όραμά μας είναι σαφές: να αναγνωριστεί η Ελλάδα παγκοσμίως ως ηγέτιδα στην διαχείριση αποβλήτων κι εν γένει στη βιωσιμότητα του τουρισμού, και όχι μόνον. Θα ήθελα να δω πιστοποίηση «Zero Waste» σε κάθε ξενοδοχείο της χώρας, σε κάθε εστιατόριο, σε κάθε catering. Και όχι, όπως τώρα, να πηγαίνω σε «ημερίδες βιωσιμότητας» και «πράσινες εκθέσεις» που έχουν έναν μόνον κάδο απορριμμάτων, κι όλα χύμα στη χωματερή. Προς αυτήν την κατεύθυνση, μερικές ενέργειες που οφείλει να κάνει το κράτος, σε κάθε του έκφανση, είναι οι εξής:

1. Να εφαρμόσει τους νόμους που ήδη έχουμε και να επιβάλλει πρόστιμα στους παραβάτες. Το προφανές δεν είναι αυτονόητο, όπως καλά ξέρουμε. Ένα παράδειγμα: τα ξενοδοχεία οφείλουν από το 2022 να μετράνε και να διαχειρίζονται τα βιοαπόβλητά τους. Οι Δήμοι οφείλουν να ελέγχουν και να επιβάλλουν κυρώσεις. Άλλο παράδειγμα: τα ξενοδοχεία οφείλουν από το 2015 να κάνουν δηλώσεις στο ΗΜΑ. Να πέσουν πρόστιμα από το Υπουργείο σε όσους δεν έχουν συμμορφωθεί. Με ευχολόγια μόνο, δουλειά δεν γίνεται.

2. Να σταματήσουν να περνάνε νέους νόμους για να μπαλώσουν τους παλιούς. Τώρα τελευταία, για παράδειγμα, πάνε να περάσουν νέο πλαίσιο για τα εργοστάσια καύσης. Παραδεχόμενοι, ουσιαστικά, πως οι νόμοι για την ανακύκλωση απέτυχαν. Είναι τραγικό! Η ReHORECA αποτελεί τρανή απόδειξη πως η ανακύκλωση μπορεί να λειτουργήσει στην εντέλεια.

3. Να συνειδητοποιήσουν πως χρειάζονται τα σωστά κίνητρα. Για παράδειγμα, λένε ότι από το 2026 θα εφαρμοστεί επιτέλους το σύστημα επιστροφής εγγύησης στις συσκευασίες, το Deposit Return System (DRS) που εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες σε άλλες χώρες. Ο καταναλωτής θα πληρώνει ένα ποσόν κατά την αγορά και αυτό θα του επιστρέφεται μόνον όταν το πάει στο κατάλληλο «σπιτάκι ανακύκλωσης» (θα τα έχετε δει κι εσείς στους δρόμους). Λοιπόν, θα κάνει διαφορά αν η εγγύηση είναι μόλις 0,10€ αντί για 0,30€ ή παραπάνω. Πρέπει να είναι ακριβό, ώστε να βγουν στους δρόμους στρατιές ολόκληρες και να μαζεύουν συσκευασίες.

4. Να θέσουν τον πολίτη προ των ευθυνών του. Αυτή τη στιγμή, η ευθύνη του πολίτη εξαντλείται στο να πληρώνει δημοτικά τέλη. Και θεωρεί ότι το κράτος είναι ο «σκουπιδιάρης» του, να του παίρνει τα απορρίμματα και να τα κάνει ό,τι νομίζει. Ε, όχι! Ο πολίτης που ξεδιαλέγει στο σπίτι τις συσκευασίες και τα πηγαίνει στο σπιτάκι ανακύκλωσης πρέπει να αμειφθεί, ενώ εκείνος που τα πετάει στα χωράφια πρέπει να τιμωρηθεί. Ρόλος του κράτους δεν είναι μόνον να εξυπηρετεί τον πολίτη, αλλά και να τον νουθετεί.

5. Να εκμεταλλευτούν στο έπακρο τα Συστήματα Εναλλακτικής Διαχείρισης. Όπως προείπα, δεν υπάρχουν «σκουπίδια». Είναι όλα υλικά. Πρώτες ύλες για εργοστάσια. Μόνον κάτι λίγα υπολείμματα μένουν. Πρέπει σταδιακά να απαλλαγούν οι Δήμοι και οι ΦοΔΣΑ (Φορείς Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων) από τη διαχείριση και να γίνουν φορείς ελέγχου και επιβολής προστίμων. Την διαχείριση να την κάνουν επιχειρήσεις. Χιλιάδες θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν στην κυκλική οικονομία.

Μηχανικός Περιβάλλοντος,
Πρόεδρος της Αστικής Μη-Κερδοσκοπικής Εταιρείας ReHORECA Sustainability System,
Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ).

Αναδημοσίευση από: cretanbusiness.gr

Το άρθρο Το Μέλλον της Διαχείρισης Αποβλήτων στον Τουρισμό – Συνέντευξη του Φώτη Κοκοτού εμφανίστηκε πρώτα στο PANCRETA ∙ Ειδήσεις, άρθρα & προτάσεις.

Χαρά Αλεξανδροπούλου

Ο Φώτης Κοκοτός, Διευθυντής Βιώσιμης Ανάπτυξης του Elounda Mare Hotel, μιλά στην Athens Voice

Μετά τη Χρυσή Διάκριση του Elounda Mare Hotel στο πρόγραμμα Zero Waste Horeca, που υποστηρίζεται από το The Coca-Cola Foundation, επιβεβαιώνεται η δέσμευση του ξενοδοχείου στη βιώσιμη ανάπτυξη και την περιβαλλοντική διαχείριση. Ο Φώτης Κοκοτός, Διευθυντής Βιώσιμης Ανάπτυξης του ξενοδοχείου, μιλά στην Athens Voice για τη σημασία αυτής της αναγνώρισης, τις πρακτικές που έχουν εφαρμοστεί και τα επόμενα βήματα προς ένα μέλλον με μηδενικά απόβλητα, μηδενική κατανάλωση φυσικών υδάτινων πόρων και, τελικά, μηδενικό ανθρακικό αποτύπωμα.

Το Elounda Mare Hotel βραβεύτηκε με τη Χρυσή Διάκριση στο πρόγραμμα ZERO WASTE HORECA. Τι σημαίνει αυτή η αναγνώριση για εσάς και την ομάδα σας;

Μέσα από το πρόγραμμα ZERO WASTE HORECA, πιστοποιήσαμε αυτά που ήδη κάναμε εδώ και πολλά χρόνια, οπότε για μένα προσωπικά είναι  ένα ακόμη βήμα από δεκάδες κι εκατοντάδες που μας φέρνει πιο κοντά στους στόχους μας. Για την ομάδα είναι, όμως, ένα επιπλέον κίνητρο να δουλέψουν περισσότερο στην περιβαλλοντική διαχείριση, και υπό αυτό το πρίσμα αποτελεί σημαντικό ορόσημο. Διότι δεν είναι για όλους αυτονόητη η ανάγκη για περιβαλλοντική προστασία. Υπάρχουν πολλοί ακόμη που, αν δεν δουν  κάποιο απτό όφελος, δεν θα φιλοτιμηθούν να δράσουν.

Τι σας ώθησε να συμμετάσχετε στο πρόγραμμα ZERO WASTE HORECA και ποιες ήταν οι αρχικές σας προσδοκίες;

Σε σχέση με άλλες πιστοποιήσεις, όπου η εξοικονόμηση ενέργειας και νερού αποτελούν πρωτεύουσες παραμέτρους, στην πιστοποίηση Zero Waste Horeca προέχουν τα στερεά απόβλητα. Κι επειδή εμείς είχαμε  επικεντρώσει τις προσπάθειές μας τα τελευταία χρόνια στην ραγδαία μείωση των προς-ταφή στερεών αποβλήτων, μέχρι σημείου μηδενισμού τους, αποφασίσαμε να υποβάλλουμε την υποψηφιότητά μας. Γνωρίζοντας πόσο μπροστά είμαστε σε σχέση με άλλες επιχειρήσεις, είχα υψηλές προσδοκίες, οι οποίες και ευοδώθηκαν.

Το ζήτημα της εξοικονόμησης νερού είναι ιδιαίτερα σημαντικό, ειδικά σε νησιωτικές περιοχές όπως η Κρήτη. Ποιες λύσεις έχετε εφαρμόσει στον τομέα αυτό;

Εμείς έχουμε μηδενικό υδατικό αποτύπωμα στο νησί. Πριν το Zero Waste είχαμε επιτύχει το Zero Water εδώ και πάνω από μία δεκαετία. Δεν στερούμε σταγόνα νερού από την τοπική κοινότητα. Παράγουμε το 100% με αφαλατώσεις θαλάσσης και το ανακυκλώνουμε σε ιδιόκτητο βιολογικό καθαρισμό.

Στον τομέα της ανακύκλωσης, τι είδους συστήματα και πολιτικές εφαρμόζετε τόσο σε εσωτερικό επίπεδο όσο και σε συνεργασία με τοπικούς φορείς;

Στην Ελλάδα υπάρχουν δεκάδες εταιρείες και φορείς που αναλαμβάνουν την λεγόμενη εναλλακτική διαχείριση των αποβλήτων, δηλαδή δεν τα οδηγούν σε ταφή αλλά φροντίζουν για την ανακύκλωση (recycling) ή «ανωκύκλωσή» τους (upcycling). Κάποια από τα εργοστάσια αυτά βρίσκονται στην Κρήτη (π.χ. για τα τροφικά απόβλητα, το πολυαιθυλένιο, τη διογκωμένη πολυστερίνη, τις μπαταρίες μολύβδου, τα αδρανή οικοδομικά) ενώ άλλα βρίσκονται εντός Ελλάδος (π.χ. για τον πολυεστέρα/ΡΕΤ, το πολυπροπυλένιο, το χαρτόνι, το γυαλί, τα μέταλλα, τα βρώσιμα έλαια, τα ορυκτέλαια, τις μπαταρίες, κ.α.). Έχουμε συνεργασίες με φορείς που διαχειρίζονται και φάρμακα, φυτοφάρμακα, ψυκτέλαια, λαμπτήρες, μέχρι και αποτσίγαρα. Στόχος μας για το 2025 είναι να αποκλείσουμε τον Δήμο από τα απόβλητά μας και να αυτοδιαχειριζόμαστε κατά 100% όλα τα ρεύματα.

Πώς εκπαιδεύετε και παρακινείτε το προσωπικό σας ώστε να συμμετέχει ενεργά στις πρωτοβουλίες βιωσιμότητας του ξενοδοχείου;

Διεξάγω προσωπικά δεκάδες σεμινάρια κάθε χρόνο στο προσωπικό, από τη στιγμή της πρόσληψης και κατόπιν συνεχώς στα διάφορα τμήματα. Επιπλέον, εκπαιδεύω και τους εξωτερικούς συνεργάτες μας, ενώ διοργανώνω και δράσεις για τους πελάτες. Τέλος, πηγαίνω στα τοπικά σχολεία ή καλώ τα σχολεία να μας επισκεφθούν για να τα δουν όλα στην πράξη. Από φέτος θα έχω άλλο ένα εκπαιδευτικό εργαλείο στα χέρια μου, την πιστοποίηση Zero Waste Horeca.

Πιστεύετε ότι η τουριστική βιομηχανία στην Ελλάδα προσαρμόζεται γρήγορα στις απαιτήσεις της βιώσιμης ανάπτυξης, ή υπάρχει ακόμη δρόμος να διανύσουμε;

Σίγουρα όχι τόσο γρήγορα όσο θα ήθελα και όσο απαιτείται από τις περιστάσεις και την εικόνα του φυσικού περιβάλλοντος της πατρίδας μας. Πέραν των επιχειρήσεών μας, όμως, έχω αναλάβει πρωτοβουλίες και ευρύτερα, ώστε αυτά που μάθαμε να κάνουμε εδώ στην Ελούντα να τα μεταλαμπαδεύσουμε και πανελλαδικά. Σε συνεννόηση με τις αρμόδιες αρχές, και σε εφαρμογή ευρωπαϊκών οδηγιών, μπορούμε να κάνουμε τον Ελληνικό Τουρισμό συνολικά Zero Waste με ορίζοντα δεκαετίας.

Μετά από αυτή τη διάκριση, ποια είναι τα επόμενα βήματα του Elounda Mare Hotel στη βιωσιμότητα;

Εξαρχής, από το 2001 που γύρισα από το μεταπτυχιακό μου στη Μηχανική Περιβάλλοντος, οι στόχοι μας ήταν τρεις: Zero Waste, Zero Water, Zero Carbon. Πρώτα πετύχαμε το Zero Water, τώρα πετύχαμε το Zero Waste, και μένει το πιο δύσκολο, το μηδενικό ανθρακικό αποτύπωμα. Παρά τα μεγάλα μας ηλιακά πεδία, θερμικά και φωτοβολταϊκά, πρέπει να επενδύσουμε πολλά ακόμη σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και σε τεχνολογίες εξοικονόμησης. Θα ήθελα να είμαστε το πρώτο ξενοδοχείο παγκοσμίως που θα πιστοποιηθεί για Triple Net Zero.

Αναδημοσίευση από: athensvoice.gr

Το άρθρο Elounda Mare Hotel: Το όραμα της βιώσιμης φιλοξενίας γίνεται πραγματικότητα εμφανίστηκε πρώτα στο PANCRETA ∙ Ειδήσεις, άρθρα & προτάσεις.

Ο νόμος 4819 /2021 επέβαλε από την 1/1/2023, ειδικά για τα ξενοδοχεία άνω των 100 κλινών, την εφαρμογή του συστήματος «Πληρώνω-όσο-Πετάω» στα δημοτικά τέλη καθαριότητας. Αντί, δηλαδή, να χρεώνονται τα ξενοδοχεία με βάση την επιφάνεια των κτηρίων τους, όπως γίνεται σε όλες τις άλλες επιχειρήσεις, να χρεώνονται με βάση τις ποσότητες των λεγόμενων αστικών στερεών αποβλήτων.

Κι ενώ οι Δήμοι της χώρας υποχρεούνταν να προετοιμαστούν άμεσα ήδη από την ψήφιση του νόμου το 2021, η συντριπτική πλειοψηφία δεν έπραξε τίποτε. Αντιθέτως, πολλά ξενοδοχεία συμμορφώθηκαν.

Σε μελέτη που διενεργήσαμε μεταξύ ξενοδοχείων εδώ στο Λασίθι, βρήκαμε επιχειρήσεις που μετρούσαν ενδελεχώς για χρόνια, είχαν ηλεκτρονικές ζυγαριές στις κουζίνες για τη μέτρηση των τροφικών αποβλήτων σε πραγματικό χρόνο, κι έκαναν διαλογή στην πηγή σε πάνω από 20 διαφορετικά ρεύματα αποβλήτων.

Στη συνέχεια, με ιδιωτικές εταιρείες διαχείρισης και μεταφορών, εξειδικευμένες η καθεμία σε συγκεκριμένα ρεύματα υλικών, κατέληγαν προς επεξεργασία στα κατάλληλα εργοστάσια, πολλά από τα οποία βρίσκονται στην Κρήτη.

Ο Δήμος παραλάμβανε μόνον ένα μικρό κλάσμα, ούτε 10% κατά βάρος, που αφορούσε τα λεγόμενα υπολείμματα, δηλαδή τα βρόμικα ή/και μολυσμένα. Με τον τρόπο αυτό είχαν τεθεί οι βάσεις για να ανατραπεί η τριτοκοσμική εικόνα της χώρας.

Η μελέτη παραδόθηκε προς ενημέρωση και ως βοήθεια στον Δήμο Αγ. Νικολάου με σκοπό να εξηγηθεί επακριβώς η εφαρμογή του «Πληρώνω-όσο-Πετάω». Σε κάθε περίπτωση ήταν νομική υποχρέωση του Δήμου η συμμόρφωσή του από καιρό, προς όφελος όλων.

Αφενός, ο Δήμος θα εξοικονομούσε εκατομμύρια από τα καύσιμα των απορριμματοφόρων, τους μισθούς υπαλλήλων και από τα τέλη ταφής στους ΧΥΤΑ, ενώ αφετέρου τα ξενοδοχεία θα εξοικονομούσαν αρκετά από τα τέλη για να δύνανται να πληρώνουν τις ιδιωτικές εταιρείες διαχείρισης και μεταφορών.

Δυστυχώς, όμως, με αιτιολογίες όπως αυτή του «αν βάλω τέτοιο σύστημα, οι πολίτες θα τα πετάνε στα ρυάκια», το δημοτικό συμβούλιο ψήφισε μια παρά το νόμο χρέωση δημοτικών τελών με βάση την επιφάνεια των ξενοδοχείων, σαν να μην υπήρχε αντίθετη και ρητή απαγορευτική διάταξη νόμου.

Και σαν να μην έφθανε αυτό ψηφίστηκε επιπλέον αύξηση των συντελεστών για όλους τους δημότες, με καθαρά εισπρακτική λογική, ενώ στην πραγματικότητα χιλιάδες τόνοι αποβλήτων από τα ξενοδοχεία εκτρέπονται ήδη από ταφή.

Εν κατακλείδι, αν εφαρμόζαμε τους νόμους που ψηφίζουμε, η χώρα μας δεν θα είχε την τριτοκοσμική εικόνα που βλέπουν οι τουρίστες και όλοι εμείς οι δημότες. Και, προφανώς, δεν αναφέρομαι μόνο στην καθαριότητα. Αλλά ειδικά στην καθαριότητα έχουμε μεγάλους παραγωγούς, τα ξενοδοχεία, που βρίσκονται ήδη στην κορυφή του κόσμου.

Και αντί να υιοθετούμε τις πρακτικές τους και να εφαρμόζουμε τους νόμους, εκλέγουμε δημοτικά συμβούλια που τους αγνοούν κυνικά και συνεχίζουν τις καταδικασμένες πρακτικές του παρελθόντος. Μήπως είχε δίκιο εκείνος ο δημοτικός σύμβουλος που είπε «ο πολίτης δεν έχει την παιδεία για να εφαρμόσει τον νόμο;». Θέλω να πιστεύω πως είχε άδικο και πως ο πολίτης θα του το αποδείξει.

Πρώτη δημοσίευση: Patris.gr

Το άρθρο Σκουπίδια: Η Τριτοκοσμική Ελλάδα εμφανίστηκε πρώτα στο PANCRETA ∙ Ειδήσεις, άρθρα & προτάσεις.