φωτο διαδίκτυο –Πόσο έχει αυτή η κιθάρα; -1.100 δρχ… Πολλά λεφτά για την εποχή εκείνη. Που να τα βρω; Η μάνα μου, αν τυχόν της το έλεγα, στη καλύτερη περίπτωση θα κοιτούσε να μου «αλλάξει μυαλά». Στη χειρότερη, ίσως να ούρλιαζε νομίζοντας ότι έχω μπλέξει σίγουρα με κακές παρέες. Βλέπεις, ήταν τέτοια και η…
Σε τόσους καημούς τραγουδώντας δεν ήξερε το όπλο της λησμονιάς… Η ιστορία μιάς μεγάλης σε ηλικία γυναίκας που ζούσε σε ένα διαμέρισμα στην Αθήνα. Ο άνδρας της είχε πεθάνει, τα παιδιά της είχαν φύγει. Ένα βράδυ, από τα πολλά της μοναξιάς της, άνοιξε το μπαούλο με τις αναμνήσεις. Έβγαλε από μέσα φωτογραφίες, γράμματα, φορέματα, κοσμήματα….
Να παντρεύεις την ποίηση με τον πολιτισμό είναι δύσκολο εγχείρημα. Τα κατάφεραν όμως με τον καλύτερο τρόπο τα παιδιά από την Θεατρική Ομάδα του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης «Δομήνικος Θεοτοκόπουλος». Η παράσταση στο κηποθέατρο «Μ. Χατζιδάκις». Τίτλος της παράστασης «Διάφανες αυλαίες» τίτλος από τους στίχους του Ανδρέα Εμπειρίκου. Είναι τα βλέφαρά μου διάφανες αυλαίες Όταν…
Γιατί κι εδώ, στα ελληνικά τα χώματα, είναι που όλα φοράνε, σιγά σιγά και «προοδευτικά», τη μάσκα του φτιαχτού και της ψευτιάς και της υποκρισίας, όσο και του εξωραϊσμού και της αξιοποίησης και της ωραιοποιημένης αυθαιρεσίας. Και να ‘μαστε, λοιπόν, μπροστά στο πρόβλημα, το μέγα, που είναι φοβερό και ανατριχιαστικά και εφιαλτικά και, λίγο πολύ,…
«Το Κάσιους Κλέι είναι ένα όνομα που έδωσαν οι λευκοί στους σκλάβους προγόνους μου. Τώρα που είμαι ελεύθερος και δεν ανήκω πουθενά και σε κανέναν, τώρα που δεν είμαι πια σκλάβος, τους δίνω πίσω το "λευκό" όνομά τους και διαλέγω ένα όμορφο αφρικάνικο». Ο άνθρωπος-σύμβολο του δυναμικού αγώνα για τα δικαιώματα των μαύρων. Νεαρός ακόμη…
Μιας και όλοι είμαστε σε αθλητικό mood, ένας ποδοσφαιρικός αγώνας μεταξύ Ελλήνων και Γερμανών φιλοσόφων. Πρόκειται για ένα σκετς που είχαν φτιάξει η παρέα των βρετανών κωμικών Monty Python’s. Σε αυτό το σκέτς με τον τίτλο “The philosophers Football Match”, που γίνεται στο στάδιο του Μονάχου, η Γερμανική ομάδα έχει μεταξύ των παικτών της φιλόσοφους…
Γυρνάς σπίτι από νυχτερινή έξοδο, σου πέσε βαρύ το βραδινό και δεν μπορείς να κλείσεις μάτι, έχεις να πας ταξίδι και δεν πρέπει να κοιμηθείς, όπως και να έχει καταλήγεις κάπου εκεί τα ξημερώματα με την τηλεόραση ανοιχτή και το τηλεκοντρόλ ανά χείρας. Κι ενώ κάνεις το γνωστό και πολύ αγαπημένο σε όλους μας ζάπινγκ…
Το κείμενο είναι ανάρτηση στο fb μιας αγαπημένης φίλης που περνάει το δικό της δράμα με τον σύζυγο της. Είδα χθές την ανάρτηση της, και αφού της ευχήθηκα ότι καλύτερο, της υποσχέθηκα ότι θα το αναρτήσω στην σελίδα μου εδώ, χωρίς να προσθέσω ή να αφαιρέσω κάτι. "Καρκίνος: Υπάρχει δυνατότητα αξιοπρεπούς θανάτου στην Ελλάδα; Απάντηση:…
Όντως! Ένα τηλεοπτικό προϊόν γίνεται επιτυχημένο όταν το αγοράζουν οι πελάτες. Πόσο μάλλον όταν ζούμε σε εποχή «φτήνιας». Αν ζούμε σε μια τέτοια εποχή ή αν μας θέλουν έτσι να ζούμε, μάλλον το δεύτερο ισχύει. Τηλεόραση δεν βλέπω πια. Θυμώνω! Εξάλλου, τα νεύρα μου δεν είναι και στην καλύτερη τους φόρμα. Σκέφτηκα μάλιστα κάποια στιγμή…