Εμείς και το κουτί.. και ο Θεός ας βάλει το χέρι του!
Όντως! Ένα τηλεοπτικό προϊόν γίνεται επιτυχημένο όταν το αγοράζουν οι πελάτες. Πόσο μάλλον όταν ζούμε σε εποχή «φτήνιας». Αν ζούμε σε μια τέτοια εποχή ή αν μας θέλουν έτσι να ζούμε, μάλλον το δεύτερο ισχύει.
Τηλεόραση δεν βλέπω πια. Θυμώνω! Εξάλλου, τα νεύρα μου δεν είναι και στην καλύτερη τους φόρμα. Σκέφτηκα μάλιστα κάποια στιγμή να την μετατρέψω σε ενυδρείο. Μου περνάνε τέτοιες ιδέες, να έβαζα μέσα και διάφορα ψαράκια, να το έκανα και φωτιζόμενο και χαζεύοντάς τα ίσως θα ήταν πολύ καλύτερος τρόπος από το να μετράς προβατάκια για να κοιμηθείς. Άλλωστε, δεν σας κρύβω ότι πρόβατο για σφαγή αισθάνομαι κι εγώ τελευταία. Άρα γιατί να μετράω συναδέλφους;
Απεργία λοιπόν σήμερα. Σκέφτηκα ότι δεν θα παρελάσουν τα διάφορα δελτία ειδήσεων και ενημέρωσης τάχα μου από τα μάτια μου, ευκαιρία να την ανοίξω τη ρημάδα, όλο και κάτι καλό ίσως βρω. Κι έπεσα πάνω στο πιο εμετικό, κατά την γνώμη μου φυσικά, θέαμα. Από τη μία ν’ ακούω μουσική στον υπολογιστή, την καημένη τη Βιτάλη να τραγουδά «τηλεόραση αν έχεις και Θεό, τι την θέλεις τη πανώλη με Διονύση και Μανώλη κλπ..» και από την άλλη να βλέπω μια κοκκινομάλλα τηλεπαρουσιάστρια (ο Θεός να την κάνει) να παίζει κρεμάλα με τους τηλεθεατές – παίκτες! Ναι, κρεμάλα! Ξέρετε αυτό που παίζαμε παιδιά. Κι από κάτω ένας λαός να προσπαθεί να βρει τη λέξη και να κερδίσει ένα σημαντικό ποσό!! Δεν πίστευα τι έβλεπα, μιας και λίγο μυαλό να σου είχε μείνει (από το καμμένο..δεν λέω) θα έβλεπες αυτό το σκουπιδαριό πόσο καλά ήταν στημένο. Να παίρνουν και να ξαναπαίρνουν κάτι τύποι τηλέφωνα – βαλτοί κατ΄εμέ – και να κάνουν «λάθος»! Και η αγωνία στο έπακρον!!
Βέβαια τίποτε δεν είναι τυχαίο. Όπου υπάρχει φτώχεια ανθεί ο τζόγος αγαπητοί μου. Τζόγος είναι καθαρά και τίποτε άλλο. Και καλά, ας πούμε ότι αυτοί οι παπαροπαπαρούνες κάνουν τη δουλειά τους, ένας εισαγγελέας δε βλέπει; Σε ποια εποχή ζούμε; Τι κάνουν κάποιοι πνευματικοί μας άνθρωποι; Πού χάθηκαν εδώ και χρόνια αυτοί; Τι ξεφτίλα είναι αυτή που ζούμε; Γιατί κύριοι της αριστερής ιδεολογίας με κάνατε να ελπίζω σε καλύτερες μέρες κι σεις; Γιατί επενδύσατε στην ελπίδα μου; Για να τρώγω πάλι ένα σωρό ψέμματα και δικαιολογίες από μέρους σας; Τα αδικαιολόγητα δεν δικαιολογούνται, για να μην χρησιμοποιήσω πιο βαριά έκφραση!
Συνειδητοποιείς πια ότι είναι ελάχιστες οι εκπομπές που μπορείς να παρακολουθήσεις χωρίς να προσβάλλεται η αξιοπρέπεια και η αισθητική σου. Γιατί όπως φαίνεται σε μια κοινωνία που σαπίζει όλα επιτρέπονται! Ίσως τα χειρότερα να μην τα έχουμε ακόμη δει.
Κατασκευάσαμε μια κοινωνία που αξιολογούσε σαν σημαντικό ότι έχεις και όχι αυτό που ίσως είσαι. Φυσικά φτάνει μια στιγμή που το συνειδητοποιείς σαν άνθρωπος και δε λες κουβέντα. Τι άλλο δηλαδή θα πρέπει να γίνει και πόσο πάτο ακόμα να πιάσουμε για να γίνει κάτι, μια αφορμή να αλλάξουμε σελίδα; Τι μας κάνει να είμαστε απαθείς πια; Για μένα η νοοτροπία μας.
Δεν ξέρω εσείς τι νοιώθετε, αλλά εγώ το μόνο που νοιώθω είναι ντροπή! Ντροπή για την κατάντια μας. Ντροπή και μόνο μου προκαλεί η εποχή που ζούμε.
“Τηλεόραση αν έχεις και εχθρό
τι τη θέλεις την πανώλη
με Διονύση και Μανώλη βγάλ’ τα πέρα
κι αν πιστεύεις σε Χριστό
κλείσε όλα τα κανάλια
Βενετίας κι ακρογιάλια
κι ακρογιάλια ελληνικά σου τραγουδώ“
