Η ώρα ήταν ήδη προχωρημένη, μα δεν τον ένοιαζε. Έτσι κι αλλιώς ο χρόνος ένα παραμύθι είναι. Ένα ψέμα, που μαζί με αυτό ήρθε και το άγχος στη ζωή μας. Μια ζωή να τρέχεις. Άραγε, να προλάβεις τι; Και από την άλλη να ακούς, ότι όλα θα έρθουν στην ώρα τους! Το πώς βλέπει ο…
φωτο, διαδίκτυο Εύκολα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί γραφικός. Τα κουσούρια του πολλά εκεί στην αυλή που ζούσε. Πολλά και ελεύθερα να κάνουν βόλτες στις γλώσσες των ενοικιαστών της αυλής. Παιδί των θελημάτων ο Γιακουμής. Στη κολυμπήθρα Ιάκωβο τον είπανε, μα για όλη την αυλή ήταν ο Γιακουμής. Και αυτό δεν το άντεχε! Ιάκωβο ήθελε…
φωτο, διαδίκτυο Να μη γίνει post-it στο ψυγείο, αλλά tattoo στην ψυχή σου. Τότε θα ξέρεις ότι άξιζε. Να μη γίνει υπενθύμιση χαμένη σ’ ένα ημερολόγιο κινητού, αλλά σημάδι. Τότε θα ξέρεις ότι πραγματικά σου άξιζε. Να θυμάσαι, είναι χαμόγελο πριν κοιμηθείς. Να μην ξεχνάς, είναι υποχρέωση που γίνεται όλο και πιο κουραστική. Να…
Η Ορχήστρα των Χρωμάτων ταξίδεψε το Δεκέμβριο του 1999 στην Σαντορίνη και αποχαιρέτησε την τελευταία δύση του αιώνα με το Χαμόγελο της Τζοκόντας του Μάνου Χατζιδάκι. Το βίντεο είναι του Γιώργου Πανουσόπουλου και η παραγωγή της Φιλμικής Εταιρείας. Την Ορχήστρα των Χρωμάτων διευθύνει ο Μίλτος Λογιάδης. “Σε μια παρέλαση στη Νέα Υόρκη, με μουσικές με…
Το αγαπημένο σου ρήμα ήταν το «φεύγω». Σου έδινε πάντα μια αίσθηση ελευθερίας και απεξάρτησης. Όχι απαραίτητα από τα δύσκολα και μισητά. Αυτό είναι απλό και συνηθισμένο. Ελευθερία είναι να φεύγεις από τις σταθερές σου, απ΄ό,τι σε γεμίζει κι ας φαίνεται αντιφατικό. Είναι στιγμές που δεν αντέχεις, στιγμές που δοκιμάζονται τα όριά σου μα και…
Στα 1952 πήγα για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο, στην Αθήνα. Η γερμανική πρεσβεία, όταν άκουσε πως είχα πρόθεση να πάω στη Κρήτη, μου συνέστησε, επειδή ήταν πολύ νωρίς ακόμα και οι πληγές από τη γερμανική κατοχή ανεπούλωτες, να λέω πως είμαι Ελβετός. Αλλά εγώ τους ήξερα τους Κρήτες. Από την πρώτη στιγμή είπα πως…
Δεν μείναμε σπίτι επειδή είχαμε βαρεθεί από τη δουλειά μας και βρήκαμε ευκαιρία να αράξουμε. Δεν μείναμε σπίτι για να μας επαινεί ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του. Δεν μείναμε σπίτι, επειδή φοβηθήκαμε τις καλά διοχετευόμενες απειλές των προστίμων και των αστυνομικών μέτρων. Δεν μείναμε σπίτι επειδή ξαφνικά λατρέψαμε τη μοναξιά και την απομόνωση. Μείναμε…
φωτο διαδίκτυο –Πόσο έχει αυτή η κιθάρα; -1.100 δρχ… Πολλά λεφτά για την εποχή εκείνη. Που να τα βρω; Η μάνα μου, αν τυχόν της το έλεγα, στη καλύτερη περίπτωση θα κοιτούσε να μου «αλλάξει μυαλά». Στη χειρότερη, ίσως να ούρλιαζε νομίζοντας ότι έχω μπλέξει σίγουρα με κακές παρέες. Βλέπεις, ήταν τέτοια και η…
Σε τόσους καημούς τραγουδώντας δεν ήξερε το όπλο της λησμονιάς… Η ιστορία μιάς μεγάλης σε ηλικία γυναίκας που ζούσε σε ένα διαμέρισμα στην Αθήνα. Ο άνδρας της είχε πεθάνει, τα παιδιά της είχαν φύγει. Ένα βράδυ, από τα πολλά της μοναξιάς της, άνοιξε το μπαούλο με τις αναμνήσεις. Έβγαλε από μέσα φωτογραφίες, γράμματα, φορέματα, κοσμήματα….
Να παντρεύεις την ποίηση με τον πολιτισμό είναι δύσκολο εγχείρημα. Τα κατάφεραν όμως με τον καλύτερο τρόπο τα παιδιά από την Θεατρική Ομάδα του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης «Δομήνικος Θεοτοκόπουλος». Η παράσταση στο κηποθέατρο «Μ. Χατζιδάκις». Τίτλος της παράστασης «Διάφανες αυλαίες» τίτλος από τους στίχους του Ανδρέα Εμπειρίκου. Είναι τα βλέφαρά μου διάφανες αυλαίες Όταν…