ΕΥΕΛΠΙΣΤΟΥΜΕΝ…
Δουλειά δεν είχε ο διάολος… Έκλεισαν τα σχολεία και πιάστηκα να ξεσκονίζω και να τακτοποιώ την μεγάλη βιβλιοθήκη των αδιάβαστων βιβλίων που φιλοξενείται στο σπίτι μου.
Ανάμεσά τους εντόπισα και την επετηρίδα με το “ΕΡΓΟΝ της Ιστορικής και Αρχαιολογικής Εταιρείας Δυτικής Κρήτης” με ημερομηνία (έχει σημασία) ΙΟΥΛΙΟΣ 1972. Ούτε που θυμάμαι από πού την βούτηξα.
Το μακρινό λοιπόν 1972 υπάρχει ένα δισέλιδο άρθρο συνοδευόμενο από δύο φωτογραφίες (η μία πολύ κακοτυπωμένη) για το κτήριο της παλαιάς Δημαρχίας. Τότε το ενετικό κτήριο στην γωνία των οδών Χάληδων και Ζαμπελίου ταυτιζόταν ακόμη αβέβαια με το ενετικό Ναυαρχείο, οπότε η η ενετική του χρήση αναφέρεται με επιφύλαξη.
Η Εταιρεία λοιπόν διαπιστώνει την ετοιμορροπία του κτίσματος και αναφέρει τις ενέργειες που έγιναν ώστε αν συνταχθεί μελέτη αναστηλώσεως. Αναφέρει ότι μένει να “εξευρεθή το απιτούμενον ποσόν -το οποίον ειρήσθω ανέρχεται εις το ύψος των 1-2 εκατομμυρίων δραχμών- (και) η Εταιρεία θα προχωρήση εις την αναστήλωσιν του μνημείου”.
Η αισιόδοξη Εταιρεία κλείνοντας λέει:
“Ευελπιστούμεν ότι εις τον β΄ τόμον του “Έργου” της Εταιρείας θα καταχωρισθούν φωτογραφίαι μιας αναστηλωμένης και ουχί ηρειπωμένης ως νυν, παλαιάς Δημαρχίας”.
Σαν να ήταν χθες πέρασαν 54 χρονάκια και η παλαιά Δημαρχία (κάποτε ναυαρχείο) στέκει “ηρειπωμένη” . Η φωτογραφία δική μου σημερινή. Το μόνο που άλλαξε είναι ότι από κάτω αντί για ζαχαροπλαστείο φιλοξενείται χρυσοχοείο. Ε, υπάρχει κάποια εξέλιξη.
Στο μεταξύ “ευελπιστούμεν”.
