Αντόν Πάβλοβιτς Τσέχοβ 29 Ιανουαρίου 1860 (17/1 με το παλαιό ημερολόγιο) – 2 Ιουλίου 1904) Στην πόλη Ταγκαρόγκ, στη Ρωσική επαρχία γεννήθηκε ο Αντόν Πάβλοβιτς Τσέχοβ. Παιδί μιας φτωχής, πολυμελούς οικογένειας, απόγονος δουλοπάροικων, με πατέρα βιοπαλαιστή, φανατικό θρήσκο και αυταρχικό. Δούλευε πολλές ώρες στο παντοπωλείο του πατέρα του από πολύ μικρή ηλικία. Η μητέρα του…
Η Φλορά Τριστάν συγγραφέας, επαναστάτρια και φεμινίστρια, γιαγιά του Πωλ Γκωγκέν από την πλευρά της μητέρας του, γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1803 στο Μπορντώ της Γαλλίας. Η μητέρα της ήταν Γαλλίδα και ο πατέρας της Ισπανός από το Περού. Μεγάλωσε σε ένα σπίτι το οποίο επισκεπτόταν συχνά ο Σιμόν Μπολιβάρ, διότι ήταν στενός φίλος του…
φωτο: The Lovers II, 1928 by Rene Magritte “Ο μαλάκας ο κηπουρός φταίει, αυτός είναι η αιτία που έμπλεξα”. Ο Λούθηρος αυτά τα σκέφτηκε. Δεν τα είπε. Φαίνεται όμως ότι τα σκέφτηκε ‘φωναχτά’. Ή τουλάχιστον έτσι του φάνηκε. Κοίταξε ενστικτωδώς γύρω του. Η κίνηση δεν είχε νόημα, έτσι κι αλλιώς κανείς δεν ήταν στο άνετο…
Δουλειά δεν είχε ο διάολος… Έκλεισαν τα σχολεία και πιάστηκα να ξεσκονίζω και να τακτοποιώ την μεγάλη βιβλιοθήκη των αδιάβαστων βιβλίων που φιλοξενείται στο σπίτι μου. Ανάμεσά τους εντόπισα και την επετηρίδα με το “ΕΡΓΟΝ της Ιστορικής και Αρχαιολογικής Εταιρείας Δυτικής Κρήτης” με ημερομηνία (έχει σημασία) ΙΟΥΛΙΟΣ 1972. Ούτε που θυμάμαι από πού την βούτηξα….
«Όταν διάλεξα αυτό τον στίχο του Μάνου Ελευθερίου δεν είχα στο μυαλό μου εμένα, τα δικά μου χρόνια, αλλά είχα στο μυαλό μου τον ποιητή Νίκο Καρούζο. Όλη η ζωή του Νίκου Καρούζου ήταν χρόνια της υπομονής. Έζησε σε ένα άθλιο ημιυπόγειο, πάμφτωχος, που πολλές φορές του έλειπε και το ψωμί ακόμα. Σε μία εποχή…
Οι γονείς της ήταν δουλοπάροικοι, ο πατέρας της χάρη στο μυαλό και την επιμονή του εξαγόρασε την ελευθερία για τον εαυτό του και την οικογένειά του. Μετακόμισε μαζί με την οικογένειά του στην Αγία Πετρούπολη όπου οι κόρες του Πολίνα και Ναντιέζντα συμμετείχαν ενεργά σε επαναστατικές ομάδες που δρούσαν ενάντια στον αυταρχισμό του τσαρικού καθεστώτος….
Αν εξαιρέσεις τη λεύκα, το καφενείο Καπιτόλ, σφηνωμένο ανάμεσα στις πολυκατοικίες της Αθήνας, δεν είχε κάτι το ιδιαίτερο. Πελατεία του οι χαρτοπαίκτες της γειτονιάς, φοιτηταρία για μπύρες αλλά και λίγοι περαστικοί που ξαπόσταιναν από δουλειές. Ιδιοκτήτες του οι δυο συνεταίροι, ο Γιάννης κι ο Βαγγέλης. Τη λεύκα την πότιζε ο Γιάννης, καθώς μπαινόβγαινε. Όταν μάζευε…
“Τα πορφυρά πανιά” είναι μια νουβέλα του Ρώσου συγγραφέα Αλεξάντρ Γκριν. Ένα παραμύθι που τοποθετείται σε μια φανταστική χώρα, μια παραβολή για τα νεανικά όνειρα και για την ακλόνητη πίστη ότι το όνειρο μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Είναι η ιστορία ενός ορφανού κοριτσιού που ζει μια σκληρή πραγματικότητα αλλά ονειρεύεται μια ζωή ευτυχισμένη. Οι κοροϊδίες…
– Ρε, Σουμέλα, μεσημέριασε! Παράτα το ακουστικό και φέρε μου κανένα καθαρό πουκάμισο να ντύνομαι σιγά-σιγά Η Σουμέλα ούτε που έδωσε σημασία στον Γιάννη. Συνέχισε απτόητη να μιλάει στο τηλέφωνο. Μάλλον πιο πολύ άκουγε παρά μιλούσε. Πού και πού μόνο, με ζωηρή φωνή που πρόδιδε περιέργεια αλλά και ενθουσιασμό, άφηνε να της φύγει ένα “μη…
Χάρης 1944 Ήμασταν όλοι μαζί και ξεδιπλώναμε ακούραστα τις ώρες μας Τραγουδούσαμε σιγά για τις μέρες που θα ’ρχόντανε φορτωμένες πολύχρωμα οράματα Αυτός τραγουδούσε, σωπαίναμε, η φωνή του ξυπνούσε μικρές πυρκαγιές Χιλιάδες μικρές πυρκαγιές που πυρπολούσαν τη νιότη μας Μερόνυχτα έπαιζε το κρυφτό με το θάνατο σε κάθε γωνιά και σοκάκι Λαχταρούσε ξεχνώντας το δικό…
