Άμα ξημερώσει… του Μανόλη Χατζηπαναγιώτου
Ο Ζαχαρίας είχε από ώρα αποκοιμηθεί πάνω στον πάγκο του. Έτσι κι αλλιώς δουλειά δεν είχε, γιατί στο χωριό ήταν όλοι πολύ φτωχοί για να κάνουν δεύτερες παραγγελιές και κεράσματα. Αυτά γινόταν μόνο τις μεγάλες σχόλες. Άντε κι όταν πληρωνόταν τα καπνά, μια φορά το χρόνο, χαλάλιζαν για την πάρτη τους ένα δεύτερο ή τρίτο…

