Δημοσιεύτηκε

Ο Τύπος, γραπτός και ηλεκτρονικός για να ανταποκρίνεται στην αποστολή θα έπρεπε να αποτελεί, όπως είπε ο Χέγκελ, την «καθημερινή προσευχή του σύγχρονου ανθρώπου». Στην πραγματικότητα όμως κατέληξε σ’ έναν σκληρό ανταγωνισμό για οτιδήποτε μπορεί να γαργαλήσει τα ένστικτα, οτιδήποτε παλεύει να καταπνίξει το προνόμιο του να διαθέτεις νου.

Διαβάζοντας  καθημερινά  διάφορες σελίδες ειδήσεων αλλά και blogs, παρατήρησα ότι το τελευταίο διάστημα, έχει αυξηθεί κατά πολύ η παραπληροφόρηση.
Και όχι μόνο  αυτό. Ορισμένοι τίτλοι, είναι σκοπίμως γραμμένοι με τέτοιο τρόπο,  ώστε  να παρασύρουν τους αναγνώστες, ποντάροντας περισσότερο στη περιέργεια τους, και να πατήσουν να ανοίξουν την είδηση ή το άρθρο.

Υπάρχει πια πληθώρα ενημέρωσης στο ιντερνετ, αλλά και κατά τη γνώμη μου υπάρχει και χειραγώγηση της είδησης. Μιας είδησης, κομμένης και ραμμένης, κατά πως βολεύει αυτόν που τη βγάζει. Κατά πόσο ο καθένας μπορεί να εμφανίζει την είδηση όπως τον βολεύει, και να χειραγωγεί τους αναγνώστες, ειλικρινά, είναι κάτι που δεν πρόκειται ούτε να το καταλάβω ποτέ, αλλά και το ανέχομαι,ειλικρινά με δυσκολία πια σαν άτομο! Γνωρίζω φυσικά, και μάλιστα πολύ καλά, ότι αυτού του είδους η ενημέρωση, έχει μοναδικό σκοπό την αύξηση της επισκεψιμότητας, και φυσικά τα κέρδη από διαφημιστικές υπηρεσίες. Μα η λογική, για μένα επεξεργάζεται! Δεν μένει σε λογικές ηλιθίων μα και κουτοπόνηρων! Βαρύ ίσως ότι λέω, μα έτσι μας θεωρούν. Και ο άνθρωπος δυστυχώς, πολλές φορές το καταφύγιο του είναι η μάζα.

Η σημασία της πληροφορίας είναι σημαντική μα και καθοριστική στις μέρες μας. Της σωστής και αληθινής πληροφορίας όμως. Όχι αυτής που όπως ανέφερα παραπάνω είναι άλλοι οι σκοποί της. Και η σωστή ενημέρωση, αγγίζει και την ίδια τη ποιότητα της δημοκρατίας μας. Και θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Αν πχ έχουμε μια είδηση για έναν άνεργο, φαντάζεστε πόση παραπληροφόρηση μπορεί να χωρέσει σε ένα ευρύτερο θέμα, αυτό της ανεργίας μα και της αντιμετώπισης της; Η ευθύνη κυρίως βαραίνει τον δημοσιογράφο, αλλά και το κοινό πολλές φορές, που διακινεί τέτοιου είδους ενημέρωση, και που άθελα του, ή όχι, δεν έχει σημασία, είναι υποστηρικτής και του μέσου, και του δημοσιογράφου. Και κάπως έτσι, έχει και γράφεται ένα μεγάλο μέρος της δημοσιογραφίας σήμερα.

Για δημοσιογράφους και ειδήσεις της κλειδαρότρυπας, δεν θέλω καν να καταπιαστώ.Μακρυά από μένα το ποτήρι αυτό. Πας να ανοίξεις ένα site το πρωί, και λίγο θέλει να σου έρθει η ρόγα ή ο κ…ς της κάθε παπαροπαπαρούνας ξανθής στο μάτι. Και το μέσον να καυχάται, ότι είναι και από τα πρώτα μέσα στην ενημέρωση! Μετρώντας τα κλικ των πειραγμένων στο μυαλό τους επισκεπτών! Και η κλειδαρότρυπα αγαπητοί μου δεν είναι μόνο βυζάκια και άλλα, μα είναι και ζωές άλλων. Ιδιωτικές στιγμές, και όλα στο βόθρο της ενημέρωσης! Τι να πει κανείς πια!

Και όταν συνηθίζεις το τέρας, στο τέλος του μοιάζεις κιόλας! Αυτό θέλει αυτή η κάστα των ύποπτων και των πάντα υποψιασμένων επί παντός επιστητού δημοσιογραφίσκων – μαϊντανών! Και ας μη γελιόμαστε! Η πλειοψηφία του κοινού τους είναι πλέον και έτοιμη, μα και καλά εκπαιδευμένη, και αδημονεί για τέτοιες ειδήσεις, και μάλιστα με όλες τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες! Ένα κοινό διψασμένο για θεάματα, βία, σεξ. Ένα κοινό αθόρυβα θυμωμένο από το σύστημα στέκεται σε κατάσταση νιρβάνας μπροστά στις οθόνες του υπολογιστή τους, μακρυά, μα και αδιαφορώντας για την αληθινή ζωή.

Προσοχή λοιπόν, γιατί όπως είπε και ο μεγάλος Αμερικάνος ποιητής…

«Όποιος ελέγχει τα Μέσα Ενημέρωσης και την εικόνα, ελέγχει τον πολιτισμό»
 Allen Ginsberg






Αναρτήθηκε από:

Χαράλαμπος Τσαγκατάκης

Πουλιά είναι οι σκέψεις , τι νομίζεις. Πουλιά που φτερουγίζουν και έρχονται ,
πουλιά που φτερουγίζουν και φεύγουν...και γω ίσως τυχερός που έχω εδώ βήμα να τις ταξιδεύω..