Ρωσική γλώσσα - Η γλωσσική θέαση της ρωσικής ιστορίας. - Ειδήσεις Pancreta

Δημοσιεύτηκε

26 Σεπτεμβρίου: Ευρωπαϊκή Ημέρα Γλωσσών.

Η ρωσική γλώσσα ανήκει στη σλαβική ομάδα γλωσσών οι οποίες αποτελούν κλάδο των Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών και είναι συγγενικές ως προς τη δομή, τη μορφολογία, τη σύνταξη και το λεξιλόγιο με την ελληνική, τις λατινογενείς και τις γερμανικές γλώσσες. Οι σλαβικές γλώσσες σήμερα είναι επίσημες γλώσσες σε 13 ευρωπαϊκά σλαβικά κράτη: Ρωσία, Πολωνία, Ουκρανία, Βουλγαρία, Σλοβενία, Λευκορωσία, Σερβία, Μαυροβούνιο, Βοσνία Γερζεγοβίνη, Βόρεια Μακεδονία, Σλοβακία, Τσεχία και Κροατία. Οι Σλάβοι αποτελούν τη μεγαλύτερη εθνογλωσσική ομάδα της Ευρώπης, είναι περίπου 350 εκατομμύρια και κατοικούν στην κεντρική, ανατολική και νοτιο ανατολική Ευρώπη.

Οι σύγχρονες σλαβικές γλώσσες ανάγονται στην πρωτοσλαβική που είναι ο κοινός γλωσσικός πρόγονός τους. Οι σλαβικές γλώσσες αποτελούνται από τρεις  κλάδους: το δυτικό (Τσέχικη, Σλοβακική, Πολωνική) το νότιο (Σλοβενική, Σερβική, Κροατική, Βουλγαρική) και τον  ανατολικό κλάδο (Ρωσική, Λευκορωσική και Ουκρανική).

Σύμφωνα με στοιχεία της ιστορικό - συγκριτικής γλωσσολογίας ο ανατολικός κλάδος των σλαβικών γλωσσών διαχωρίστηκε από την κοινή σλαβική τον 6ο με 7ο μ. Χ. αιώνα περίπου. Μέχρι και το 14ο αιώνα υπήρχε μια κοινή ανατολικό - σλαβική γλώσσα την οποία μιλούσαν οι Ρώσοι, οι Λευκορώσοι και οι Ουκρανοί. Η γλώσσα αυτή αργότερα ονομάστηκε παλαιορωσική. Από το 14ο αιώνα, σύμφωνα με στοιχεία που αντλούνται από γραπτά μνημεία, η ρωσική διαφοροποιήθηκε από τις  πολύ κοντινές της γλώσσες την Λευκορωσική και την  Ουκρανική.

Τον ένατο αιώνα η ρωσική γλώσσα, μαζί με τις άλλες σλαβικές γλώσσες απέκτησαν γραφή. Τα πρώτα γραπτά μνημεία στην ιστορία του σλαβικού πολιτισμού γράφτηκαν στη Σλαβονική, μια τοπική διάλεκτο της περιοχής της σημερινής Θεσσαλονίκης, που αργότερα ονομάστηκε παλαιά εκκλησιαστική και ήταν η γραπτή γλώσσα της εκκλησίας και του κράτους για πολλούς αιώνες. Την εποχή αυτή η επιρροή της ελληνικής γλώσσας είναι καθοριστική λόγω του ότι γίνονται πολλές μεταφράσεις κειμένων από τα ελληνικά,θρησκευτικού και λατρευτικού περιεχομένου αλλά και κείμενα που έχουν σχέση με τη διοίκηση του κράτους. Στη παλαιοεκκλησιαστική εισάγονται πολλοί θρησκευτικοί, φιλοσοφικοί, πολιτικοί, στρατιωτικοί και τεχνικοί όροι.