Βυζαντινά ή φράγκικα, μικρά ή μεγάλα, τα κάστρα έστεκαν βαριά κι αγέρωχα πάνω σε υψώματα ή κοντά σε λιμάνια, χτισμένα σε εποχές που οι επιδρομές εχθρικών στρατευμάτων ήταν συχνές και οι περίοδοι ειρήνης σπάνιες. Πολλά είναι τα τοπωνύμια με τη λέξη “κάστρο” ή “καστέλι”, μόνη ή μέρος σύνθετης ονομασίας, σε όλη την Ελλάδα και στην…
Το έθιμο της πρωταπριλιάτικης ψευδολογίας θα τιμηθεί δεόντως και φέτος. Δεν είναι σίγουρο, όμως, αν θα υπάρξουν πολλά θύματα, αφού όλοι λίγο ή πολύ είμαστε υποψιασμένοι. Κάλλιστα πολλές αλήθειες θα περάσουν για πρωταπριλιάτικες φάρσες ενώ τα ψέματα θα αναλυθούν εξονυχιστικά και θα απορριφθούν μετά πολλών επαίνων. Το χειρότερο είναι ότι όλες τις υπόλοιπες ημέρες του…
Για ακόμη μια χρονιά θα παιχτεί στη χώρα μας το έργο “Η Παρέλαση”. Πληροφορίες για την παράσταση Συγγραφέας Άγνωστος αλλά και τόσο γνωστός! Πρωταγωνιστούν: Οι επίσημοι, πρόσωπα εντελώς εφήμερα, σήμερα είναι, αύριο δεν είναι. Οι παλαίμαχοι, που, έχοντας αγωνιστεί σε όλη τη ζωή τους σε κάθε πεδίο μάχης, επιβραβεύονται στο ύστερον του βίου τους με…
«Τι εστί έρως;» Ερώτηση κλασική στα λευκώματα περασμένων εποχών. «Έρως είναι η χρυσή σκάλα, με την οποία η καρδιά ανεβαίνει στον ουρανό!»,η κλασική απάντηση ρομαντικών δεσποινίδων. Όταν είσαι 16 και ζεις σε δεκαετία προ του ‘70 έτσι απαντάς. Το θέμα είναι ότι η σκάλα έχει πολλά σκαλοπάτια στη διαδρομή προς τον ουρανό. Την ίδια σκάλα…
Μαρία Ευθυμίου. Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ιστορίας και Αρχαιολογίας στο Τμήμα Ιστορία και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Γεννήθηκε στη Λάρισα το 1955. Σπούδασε ιστορία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, έκανε τις μεταπτυχιακές σπουδές της στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνηςαπ΄ όπου κι έλαβε και τον τίτλο της Διδάκτορος. Από το 1981 διδάσκει Ιστορία του Νέου Ελληνισμού και Παγκόσμια Ιστορία στο Πανεπιστήμιο…
Αφορμή για το σημερινό κείμενο η γελοιογραφία του καλού μας ΚΥΡ, που κυκλοφόρησε στα σόσιαλ μίντια και σήμερα έπεσε στη δική μου αντίληψη. Είναι γεμάτη συμβολισμούς κι αυτό πολύ με ταράζει. Mια φωτογραφία, χίλιες λέξεις, λένε. Μια γελοιογραφία χίλιοι τόμοι, τουλάχιστον, στην περίπτωση αυτή. Με λίγα λόγια, όμως, θα προσπαθήσω να σας πω τι βλέπω:…
Η επιστήμη στην Ελλάδα, σου λέει, μιλά με αδιάσειστα στοιχεία για το περίφημο «ακαδημαϊκό τέταρτο» και έχει καταφέρει να μας πείσει ότι ο χρόνος είναι ένα πράγμα ελαστικό σαν την τσίχλα, που τη μασάς κι ύστερα την τεντώνεις, τη μαζεύεις, της αλλάζει σχήμα κατά το δοκούν, τη μεταχειρίζεσαι ανάλογα με τα κέφια σου κι ύστερα…
Η απεργία των συμβασιούχων της καθαριότητας έγινε πάλι αφορμή να βρούμε επίκαιρο θέμα στα κοινωνικά δίκτυα, ηλεκτρονικά, τηλεφωνικά, καφενείου, κατωφλίου. Δεν είδα κατάρες για τον Σόιμπλε, «ευχές» για τον Θεοδωράκη, ξεχάστηκαν τα γενέθλια κατοικιδίων, η γκρίνια για τα κουνούπια. Αμυδρά εμφανίστηκαν καλημέρες και καληνύχτες, λίγο ο καύσωνας, άντε κι ένα κομμάτι από καλές τέχνες. Όλες…
Πρωί-πρωί ήχησαν πάλι σήμερα οι καμπάνες! Πριν πιώ καφέ δυσκολεύομαι να τοποθετηθώ στον χώρο και στον χρόνο αλλά με τις πρώτες γουλιές συνειδητοποίησα τι μέρα είναι. Εθνικώς υπερήφανη καθώς ένοιωσα, άρχισαν να ηχούν εντός μου σάλπιγγες και εμβατήρια. Τα χάλκινα, τα κρουστά και οι ιαχές της υπερηφάνειας τούτης με ξύπνησαν πιο αποτελεσματικά και από την…
Θέλω να ιδρύσω έναν Ξενώνα. Σαν αυτόν του κακοποιημένου παιδιού. Σαν της κακοποιημένης γυναίκας. Σαν των κακοποιημένων ζώων και ζωών. Μόνο που στον Ξενώνα αυτόν θα βρίσκουν καταφύγιο οι λέξεις. Αυτές που τις γέννησε η ανάγκη του ανθρώπου, τότε που κατάφερε να ξεφύγει από τη φάση των άναρθρων κραυγών, θέλοντας να προσδιορίσει με μεγαλύτερη ακρίβεια…