O Iερός Βράχος και ο ιερός “βλάχος” - Ειδήσεις Pancreta

Δημοσιεύτηκε

Ο “βλάχος” στον οποίο θα αναφερθούμε παρακάτω ουδεμία σχέση έχει με τον εκ καταγωγής Βλάχο, τον οποίο σεβόμαστε και τιμούμε. “Βλάχος” εδώ είναι αυτός ο οποίος έχει ένα μικρό έως τεράστιο πρόβλημα κοινωνικής συμπεριφοράς. Θα μου πεις ότι όλοι έχουμε το θεματάκι μας σ’ αυτή τη ζωή. Θα σου πω ότι το θεματάκι του καθενός δεν επηρεάζει κατ’ ανάγκην το γενικό σύνολο, άρα μπορεί να είναι και συγχωρητέο κατά περίπτωση.

Στην προκειμένη ο “βλάχος”, τα έργα του οποίου κρίνονται, θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε, Έλληνας ή ξένος, αν και συνηθίζεται να μην πηγαίνει το μυαλό μας σε αλλοδαπό.

Κυριακή πρωί, περιήγηση στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης με είσοδο από το θέατρο Διονύσου, στις νότιες παρυφές του λόφου και κατεύθυνση προς τη βόρεια πλευρά. Μέρα λαμπρή, ο αττικός ουρανός καταγάλανος, η φύση ετοιμάζεται να κοιμηθεί με αξιοπρέπεια τον ύπνο του χειμώνα, οι πρώτοι κρόκοι βάφουν κίτρινες τις πρασινάδες, τα πουλιά τιτιβίζουν φτερουγίζοντας γύρω από τα αρχαία μάρμαρα, στ’ αυτιά μας φτάνουν λέξεις απ’ όλες τις γνωστές γλώσσες του κόσμου, προερχόμενες από τους (πολλούς ακόμη) τουρίστες.

Όλα ειδυλλιακά, λοιπόν, μέχρι τον λόφο της Πνύκας, που συνορεύει τόσο με τον Ιερό Βράχο όσο και με τους Λόφους των Νυμφών και των Μουσσών. Το πολύχρωμο πλήθος δίνει την αίσθηση σύναξης της Εκκλησίας του Δήμου της Αθήνας του χρυσού αιώνα, με μόνη διαφορά τη συμμετοχή πολυάριθμων γυναικών και παιδιών. Ανεβαίνει τη σιδηρά - αλλά όχι αρχαία - κλίμακα του βράχου για να μπει σε πνεύμα δημοκρατίας αρχαίου τύπου αλλά και για να τραβήξει τις απαραίτητες σέλφις, με τη βοήθεια του ειδικού βραχίονα, για να τεκμηριώσει την παρουσία του στο μοναδικό αυτό σημείο.

Μαζί τους και η γράφουσα, άνευ σέλφι αλλά με τεκμήριο παρουσίας της τις εικόνες που συνοδεύουν το κείμενο. Με φόντο τον Ιερό Βράχο ποζάρει ταλαντούχος κάδος απορριμμάτων, τον οποίο καλώς τοποθέτησε εκεί η αρμόδια υπηρεσία, αφού, όπως φαίνεται καθαρά στις φωτογραφίες, τα σκουπίδια που παράγει το πολύχρωμο πλήθος είναι πολλά. Πολύχρωμα κι αυτά. Μόνο που δεν βρίσκονται μέσα στον κάδο αλλά, με έναν μαγικό τρόπο, απέδρασαν και εκτίθενται χωρίς ντροπή εκεί όπου πάτησαν τα σανδάλια και σύρθηκαν οι χιτώνες των αρχαίων ημών προγόνων, που πολύ αμφιβάλλω για το αν, τελικά, είναι πρόγονοί μας ή, καλύτερα, αν εμείς είμαστε απόγονοί τους.

“Βλάχοι”, στη συγκεκριμένη περίπτωση, μπορεί να είναι

α) οι Έλληνες και ξένοι επισκέπτες του χώρου

β) οι εργαζόμενοι που δεν επιλήφθηκαν έγκαιρα

γ) οι (ανύπαρκτες) αρχές που δεν επιτηρούν σωστά

δ) η (υπαρκτή) νομοθεσία που δεν εφαρμόζεται από τις (ανύπαρκτες) αρχές

Σημασία έχει ότι οι εικόνες δεν τιμούν ούτε την ιερότητα του χώρου ούτε τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως εθνικότητας, που τον επισκέπτονται. Το να διατηρούμε στη μνήμη όμορφες λέξεις όπως Λόφος των Νυμφών, Λόφος των Μουσσών, Ιερός Βράχος, Χρυσούς Αιών ή Πολιτισμός δεν λέει τίποτα όταν δεν είμαστε σε θέση να διαφυλάξουμε την ουσία τους.

Είμαστε απλά αυτοί που προστατεύουν τους ιερούς “βλάχους” και τους κρατούμε στο απυρόβλητο για να συνεχίσουν ανενόχλητοι το - όποιο - έργο τους. Γιατί δεν αρκεί μόνον να έχουμε τον κύριο στο κουβούκλιο ελέγχου εισιτηρίων για να διαφυλάξει τα έσοδα που δημιουργεί ο χώρος αυτός αλλά και όλοι οι υπόλοιποι, που δεν είναι και λίγοι ανά τη χώρα, αλλά και να συλλέγουμε έσοδα από τα προβλεπόμενα από τη νομοθεσία πρόστιμα,  ως τιμωρία για τη “βλάχικη” συμπεριφορά. Ο ιερός “βλάχος” στη χώρα μας είναι κάτι σαν την ιερή αγελάδα στην Ινδία. Περιφέρεται παντού και ρυπαίνει πολλαπλώς αλλά παραμένει πάντα ατιμώρητος.

Γεωργία Καρβουνάκη

 






Αναρτήθηκε από:

Γεωργία Καρβουνάκη