Η συναισθηματική εξάντληση είναι εκείνη η αόρατη κούραση που σιγά σιγά βαραίνει.. και αθόρυβα με ένα τρόπο που δεν φαίνεται εξαντλεί τις γυναίκες..
Δείτε το βίντεο από το κανάλι της ΚΡΗΤΗ TV και την εκπομπή “Καλό Μεσημέρι“.
Βασιλική Βελιβασάκη Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Βασιλική Βελιβασάκη, Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
https://www.vasovelivasaki.gr/
Προσπάθησε τις προάλλες κάποιος να μου αρπάξει την τσάντα και μόλις φώναξα τρεις φορές «φρουρά» εξαφανίστηκε αμέσως. Ο Αλαφούζος ήταν αυτός που πρότεινε στην οικογένεια Μητσοτάκη η νεκρώσιμη ακολουθία του επίτιμου να γίνει στις 3 το μεσημέρι, για να μην συμπέσει με τη μετάδοση του survivor. Σιγά μην είναι ο εμίρης του Κατάρ πιο πλούσιος…
Στο άκουσμα του όρου «μέση ηλικία» οι περισσότεροι άνθρωποι σχηματίζουν αρνητικές νοητικές αναπαραστάσεις. Κοινές πεποιθήσεις και στερεότυπα ταυτίζουν το αναπτυξιακό αυτό στάδιο με μειωμένη ικανοποίηση από τη ζωή, εστιάζουν στις διαδικασίες έκπτωσης και παραβλέπουν τη γοητεία και τα οφέλη που μπορεί να γευτεί κανείς στην ηλικία αυτή. Οι γυναίκες στη μέση ηλικία έρχονται αντιμέτωπες με…
Τέλη Μάη, αρχές Ιούνη τους βλέπαμε! Έφτιαχναν τους καταυλισμούς, έστηναν τα τσαντίρια τους στα χωράφια και άρχιζαν να κυκλοφορούν στο χωριό. Τους ακούγαμε! Από το πρωί διαλαλούσαν τη μικροπραγμάτεια τους: χώμα, μικρά πουλιά, λουλούδια, κουζινικά, φρούτα και λαχανικά. Κάποιοι άλλοι γύριζαν όλο το χωριό και έφτιαχναν πληγωμένες ψάθινες καρέκλες, τρόχιζαν αδύναμα μαχαίρια, μάζευαν τα παλιά…
Η αφορμή: Ο γερο-τοκογλύφος γέλασε και ξαναγύρισε στο γραφείο του χωρίς να πει λέξη. Εγώ έμεινα εκεί. Δεν ήλπιζα βέβαια για πολλά, νόμιζα όμως πως θα μπορούσα να βοηθηθώ κάπως. Εκείνο το γέλιο ήταν η θανατική μου καταδίκη. Μάλλον δεν θα έβγαινε τίποτα ούτε με τα γυαλιά. «Φυσικά, δίνω μαζί και τα γυαλιά μου, είναι…
Η ώρα ήταν ήδη προχωρημένη, μα δεν τον ένοιαζε. Έτσι κι αλλιώς ο χρόνος ένα παραμύθι είναι. Ένα ψέμα, που μαζί με αυτό ήρθε και το άγχος στη ζωή μας. Μια ζωή να τρέχεις. Άραγε, να προλάβεις τι; Και από την άλλη να ακούς, ότι όλα θα έρθουν στην ώρα τους! Το πώς βλέπει ο…
Παύλος Σιδηρόπουλος (27 Ιουλίου 1948 – 6 Δεκεμβρίου 1990) Στα πόσα ποτά ξεχνάει ο άνθρωπος, Παύλο; Δε μιλάς, ε; Στα πόσα τσιγάρα γίνεται καπνός η θύμιση; Ούτε αυτό το ξέρεις; Μια τέτοια βραδιά γεννήθηκες, 27 Ιούλη. Αλήθεια, έκανε ζέστη; Στα γενέθλιά σου έκανε καύσωνες; Τα γιόρταζες με φίλους, Παύλο; Ή αξύριστος της τραγούδαγες “Να μ’…