Ένα από τα ομορφότερα χωριά σε όλη την Κρήτη είναι το δασικό χωριό της Κάτω Σύμης στην επαρχία της Βιάννου Ηρακλείου. Μαζί με το ταίρι της το ερειπωμένο πλέον χωριό της Πάνω Σύμης βρίσκονται στην αγκαλιά του πιο πυκνού και σημαντικού πευκοδάσους της Κρήτης μαζί με το γειτονικό Σελάκανο και τις Μάλλες, όπου χιλιάδες μελισσοκόμοι παράγουν μέλι πεύκου.

Όλη η περιοχή είναι γεμάτη από πηγές νερού που αναβλύζει από τις πλαγιές της Δίκτης το οποίο στο διάβα του ποτίζει πλατάνια, καρυδιές, κερασιές και πολλά άλλα είδη δέντρων τα οποία το φθινόπωρο αλλάζουν χρώμα δίνοντας στην περιοχή ένα τόνο πολύχρωμο θυμίζοντας μέρη περισσότερο της βόρειας Ελλάδας. Ο επισκέπτης της περιοχής εκτός από τα όμορφα χρώματα του φθινοπώρου έχει την ευκαιρία να θαυμάσει τους μικρούς καταρράκτες και να περιπλανηθεί στο ατέλειωτο δάσος που καλύπτει το χωριό από κάθε πλευρά, να πάει στη Γαλατόκτιστη εκκλησία που φτιάχτηκε με το γάλα των ζώων αντί για νερό.

Επίσης αξίζει να βγείτε ως το οροπέδιο του Ομαλού με την πανέμορφη Αλπική λίμνη, περπατώντας σε ένα από τα ωραιότερα μονοπάτια της Κρήτης μέσα από πεύκα. Μάλιστα ένα από τα πιο απόκρημνα σημεία του μονοπατιού, το Κούτελο του Παραδείσου, θεωρείται μαζί με το Κούτελο της Σελούντας στα Σφακιά, το ωραιότερο φυσικό μπαλκόνι στην Κρήτη. Πράγματι η θεά είναι μοναδική κι έχει διαμορφωθεί ωραίο σημείο παρατήρησης.

Μην παραλείψετε να περπατήσετε στο αρχαίο ιερό του Ερμή και της Αφροδίτης στη θέση Κρύα Βρύση κάτω από τα πανάρχαια πλατάνια, ένα μέρος που αποπνέει εντυπωσιακή ενέργεια. Είναι το μόνο γνωστό ιερό που λατρευόταν από τα Μινωϊκά ως τα Ρωμαϊκά χρόνια.

Στην Κάτω Σύμη το 1943, λίγο πριν την είσοδο στο χωριό, στο σημείο που σήμερα έχει διαμορφωθεί μνημείο, αντάρτες σκότωσαν 100 περίπου Γερμανούς στρατιώτες. Αυτό το γεγονός αποτέλεσε αφορμή για να ισοπεδωθεί ολόκληρη η επαρχία Βιάννου και να εκτελεστούν όλοι οι άνδρες κάτοικοι από τους Γερμανούς. Μάλιστα ανάμεσα στον Πεύκο και στην Κάτω Σύμη θα δείτε ακόμη και σήμερα τα απομεινάρια από τα σπίτια που έκτισε η Ελληνική Πολιτεία μετά την καταστροφή για να μείνουν οι κάτοικοι, έργο που δεν τέλειωσε ποτέ.