Όταν χαράζει…
Όταν χαράζει, ο πρώτος στεναγμός/ βγαίνει απ” τα πιο σφιγμένα χείλη./ Σαν πεταλούδα στην κάμαρη πετά/ ψάχνοντας άνοιγμα να φύγει. Χαράζει. Ο ύπνος δεν ήρθε απόψε. Ούτε τον περίμενα. Χάνεται κάθε νύχτα και περισσότερο. Τον τραβολογάνε οι θλίψεις της μέρας. Μα, δεν κοιμούνται ποτέ αυτές οι πουτάνες; Πρωί γεννιούνται, βράδυ κλαίνε. Κι όλο πεινάνε. Και…

