Σεργκέι Γεσένιν (1895-1925) – Ο άσωτος υιός της ρωσικής ποίησης
Ένα μικρό σπίτι με κήπο, οι χαράδρες και οι απόκρημνες, βραχώδεις πλαγιές του ποταμού Οκά, λειβάδια άλλοτε ανθισμένα και καταπράσινα κι άλλοτε κατάλευκα, σκεπασμένα από το κάτασπρο στρώμα του χιονιού, μια πετρόκτιστη εκκλησία και πιο πέρα να απλώνονται τα αχανή ,πυκνά δάση. Η απεραντοσύνη της ρωσικής γης και η ευωδία των δασών και των λιβαδιών…

