Φανταστείτε πως είστε χαμένες μέσα στο πλήθος των πρησμένων ποδιών, περιμένοντας εναγωνίως ένα λεωφορείο σε κάθε γωνιά της πόλης, φανταστείτε πως είστε υπάλληλοι σε ένα κατάστημα, σε ένα γραφείο, χτυπώντας τη γραφομηχανή, τυλίγοντας πακέτα, φανταστείτε πως κάνετε οικονομίες για να αγοράσετε ένα αυτοκίνητο με γραμμάτια, ανάβοντας κεριά στην Παναγία για να διατηρήσετε την ψευδαίσθηση, πληρώνοντας…
«Και το έρημο κοιμητήρι κάτω απ’ το φως των άστρων, εγκαταλελειμμένο κι απ’ το νεκροθάφτη, που μεθυσμένος τώρα σέρνει τα βήματά του προς το σπίτι του, μέσα απ’ τους αγρούς.«Μπορώ να σκάψω έναν τάφο μέσα σε τρεις ώρες, αν μ’ αφήσουν».Το κοιμητήρι κάτω απ’ το κηλιδωτό φεγγαρίσιο φως της μοναδικής λάμπας του δρόμου, το σκούρο…
Πληθαίνουν τα κρούσματα φίλων που μπαίνουν σε ολιγοήμερη καραντίνα, επειδή δεν συνεμορφώθησαν προς τας υποδείξεις του μέσου και ανέβασαν γυμνό, ανεξάρτητα από το αν η φωτογραφία ήταν καλλιτεχνική ή ακόμα και έργο τέχνης. Ποιος αλήθεια βάζει τις διαχωριστικές γραμμές μεταξύ του βέβηλου και του ιερού, του ερωτικού και του σεξουαλικού, του αισθησιακού και του πορνό;…
Κι εκεί που ο κόσμος είχε λύσει όλα του τα προβλήματα ήρθε η βράβευση του Μπομπ Ντίλαν για να σπείρει το διχασμό ανάμεσα σε βιβλιόφιλους και μουσικόφιλους. Σοκ για τους πρώτους, δέος για τους δεύτερους. Οι θεωρητικοί κατέβασαν από τα ράφια όλη τη βιβλιογραφία για να απαντούν στις συνεντεύξεις τους τι εστί λογοτεχνία, χωρίς να…
Πριν 2-3 χρόνια είχα μια μαθήτρια άριστη σε όλα της : επίδοση, επιμέλεια, ήθος κλπ. Εκείνο όμως που μου είχε κάνει τεράστια εντύπωση ήταν τα υπέροχα ελληνικά της στις εκθέσεις και στα διαγωνίσματα, που πολλοί ενήλικες και μορφωμένοι θα ζήλευαν. Μια μέρα είχε έρθει η μητέρα της στο σχολείο και μ’ έτρωγε η περιέργεια να…
«Ατιμε ντουνιά!» (Ατιμη εξουσία!) Πριν από σχεδόν δύο μήνες (6-7 Αυγούστου) έγραφα για την ταινία-σταθμό στον ελληνικό κινηματογράφο «Ο Δράκος» του Νίκου Κούνδουρου (1956). Και ιδού πέντε χρόνια αργότερα (1961, πριν από 55 χρόνια) μια άλλη ταινία ήρθε να ταράξει, όπως θα λέγαμε, τα νερά. Μια ακόμη ταινία-ρωγμή στον ημέτερο κινηματογράφο, ο οποίος αναλωνόταν σε…
«Τι είναι Θεός τι μη θεός και τι τ’ ανάμεσό του;» Δεν είμαστε ντέτεκτιβ του οντολογικού αινίγματος για ν’ απαντήσουμε με σαφήνεια στην απορία του ποιητή. Ξέρουμε όμως σίγουρα ότι η θρησκεία απορρέει από μια εσωτερική ανάγκη και ο καθένας την εναποθέτει στα πόδια όποιου θεού επιλέξει, ακόμη και του ανύπαρκτου. Με την προϋπόθεση λοιπόν…
«Εντός του πραγματικά ανεστραμμένου κόσμου, το αληθινό είναι μόνο μια στιγμή του ψεύδους». Η 9η θέση από την Κοινωνία του θεάματος του Γ. Ντεμπόρ γράφεται πολύ πριν το Διαδίκτυο και τα συμπαρομαρτούντα social media αλλάξουν ριζικά τον τρόπο θέασης των πραγμάτων. Αυτή η αλλαγή συμπαρέσυρε κάθε έκφανση της ζωής και φυσικά το τέλος της. Ο,τι…
Προ ημερών ο φίλος δημήτρης- τζίμης οικονομίδης έκανε μια ανάρτηση στην οποία σχολίαζε την ολοένα αυξανόμενη παντοδυναμία του Ιβάν Σαββίδη στη Θεσσαλονίκη, που έφτασε σε σημείο να παριστάνεται σε οικογενειακή σέλφι σε εκκλησία της πόλης. Η απεικόνισή του στο ίδιο σχεδόν ύψος με τον Χριστό και την Παναγία αγγίζει αν όχι τα όρια της βλασφημίας,…
Πρωτοδιορίστηκα στη Θήβα, με τον ενθουσιασμό του νεοφώτιστου και την περιέργεια να δω πώς είναι η αντίπερα όχθη (που αν δεν την κρατήσεις είσαι χαμένος από χέρι). Ξαναβρέθηκα, μέσω φβ, με αρκετά παιδιά εκείνης της χρονιάς, έστω και διαδικτυακά. Τις προάλλες προστέθηκε μια ακόμη στην παρέα, η Αλεξάνδρα. Μου έκανε αίτημα, γιατί είχαν την κουβέντα…