Το ταξίδι του Μονέ στη Βενετία - Ειδήσεις Pancreta

Ο Μονέ και η σύζυγός του Alice

Τον 16ο αιώνα η Βενετία διαδέχτηκε τη Φλωρεντία και τη Ρώμη ως μεγάλο πνευματικό και καλλιτεχνικό κέντρο της Ύστερης Αναγέννησης. Η Βενετία κατά τα τέλη του 15ου αιώνα εμφανιζόταν ως η κοσμηματοθήκη της τότε οικουμένης, ο Sabellico την περιγράφει έτσι μέσα από τα μεγαλόπρεπα κτήρια και τις υπέροχες εκκλησίες της. Η Βενετία προσέλκυσε μεγάλο αριθμό λογίων και καλλιτεχνών οι οποίοι μετέτρεψαν την πόλη σε ένα από τα δυναμικότερα πολιτισμικά κέντρα της Ιταλίας.

"Τι κρίμα που δεν ήρθα εδώ όταν ήμουν νεότερος και γεμάτος θάρρος!" Αυτό ανέφερε ο Μονέ σε γράμμα στο φίλο του κριτικό τέχνης Γκιστάβ Ζοφρουά. Ο ζωγράφος ήταν 68 ετών όταν ταξίδεψε με τη γυναίκα του στη Βενετία. Είχε αρχίσει μια περίοδος κατά την οποία έπασχε όλο και περισσότερο από προβλήματα όρασης. Γοητευμένος από το φως, τις αντανακλάσεις των κτηρίων στα κανάλια και την όλη ατμόσφαιρα της πόλης δούλεψε 37 έργα τα οποία ολοκλήρωσε στο ατελιέ του στο Ζιβερνί.

Ο ζωγράφος είχε επισκεφθεί την Ιταλία, αλλά όχι πιο μακριά από την Μπορντιγέρα στη Ριβιέρα. Η ευκαιρία του δόθηκε από μια πρόσκληση της φίλης του Mary Hunter  η οποία τον έπεισε να κάνει το ταξίδι. Αυτός και η σύζυγός του θα έμεναν στο παλάτι Barbaro στο Μεγάλο Κανάλι.

Συνήθως ο καλλιτέχνης δεν απομακρυνόταν από το Ζιβερνί. όπου και εξερευνούσε τα μυστικά των νούφαρων του για πέντε χρόνια.

Η γυναίκα του Αλίκη έγραφε καθημερινά στην κόρη της Germaine Salerou όλες τις λεπτομέρειες σχετικά με την ιταλική διαμονή τους, η αλληλογραφία αυτή δημοσιεύθηκε το 1986 από τον εγγονό της Germaine Salerou (Philippe Piguet, Monet et Venise που εκδόθηκε από τον Herscher).

Το ζευγάρι έφτασε στη Βενετία με το τρένο την 1η Οκτωβρίου 1908. Μόλις ο Μονέ αντίκρισε τη Βενετία γοητεύτηκε και άρχισε να εργάζεται λίγο αργότερα στις 9 Οκτωβρίου. Έκανε δοκιμές και αρχές στις συνθέσεις του τις οποίες και ολοκλήρωσε αργότερα στο ατελιέ του.  

Ο Μονέ έδωσε μεγάλη σημασία στο φως και τις αλλαγές του κατά τη διάρκεια της ημέρας. Επίσης ασχολήθηκε ιδιαιτέρως με τη σύλληψη του φωτός στο νερό και τις αντανακλάσεις του. Μια πόλη μέσα στο νερό ήταν για εκείνον μια μεγάλη ανακάλυψη και πηγή έμπνευσης.

Το πρόγραμμά του με βάση το πέρασμα του ήλιου ήταν: από τις 8 π.μ. στο πρώτο θέμα San Giorgio Maggiore, με θέα στην πλατεία του Αγίου Μάρκου. Στις δέκα στην πλατεία του Αγίου Μάρκου, με θέα στον Σαν Τζιόρτζιο. Μετά το γεύμα, ο Monet δούλευε στα σκαλιά του Palazzo Barbaro, ζωγραφίζοντας το Palazzo da Mula. Στο τέλος της ημέρας, ο Μονέ με τη σύζυγό του σε μια βόλτα με γόνδολα στο ηλιοβασίλεμα. Επιστροφή στις 7 μ.μ.

Η Mary Hunter  αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Βενετία μετά από δύο εβδομάδες και στη συνέχεια το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στο Grand Hotel Britannia, επειδή ο Μονέ είχε αρχίσει γεμάτος ενθουσιασμό να δημιουργεί, λόγω του καλού καιρού, ξεκινούσε νέους καμβάδες κάθε μέρα.

PalazzodaMula
ClaudeMONET1908
Εθνική Πινακοθήκη Τέχνης , Ουάσιγκτον , ΗΠΑ
 

Το πρωί, το πρόγραμμα δεν άλλαζε. το απόγευμα, ο Monet ζωγράφιζε "στο κανάλι " και μετά από αυτό μέσα από το παράθυρο του ξενοδοχείου. « Η θέα έξω από το παράθυρό μας είναι υπέροχη. Δεν θα μπορούσες να ονειρευτείς κάτι πιο όμορφο και όλα είναι για τον Μονέ», έγραφε η Αλίκη στην κόρη της.

Το ζευγάρι είχε εκτιμήσει το ξενοδοχείο και τον ηλεκτρικό φωτισμό. «Είναι μαγικό! Ο Μονέ μπορεί να δει τους καμβάδες του - είναι υπέροχο και σε κάνει να εύχεσαι να το είχες στο σπίτι». 

Στη συνέχεια αρκετές βροχερές και κρύες μέρες με θυελλώδη καιρό είχαν εξοργίσει  τον Μονέ, ο οποίος σκεφτόταν  να φύγει και να επιστρέψει τον επόμενο χρόνο.  Αλλά όταν ο ήλιος έκανε πάλι την εμφάνισή του ο καλλιτέχνης σύντομα άρχισε ξανά να ζωγραφίζει. 

Βενετία,TheGrandCanal
ClaudeMONET1908
Μουσείο Καλών Τεχνών, Σαν Φρανσίσκο, Καλιφόρνια, ΗΠΑ
 

Η διάθεση του ζωγράφου θα είχε πολλές μεταπτώσεις λόγω αυτών των αλλαγών του καιρού όμως το πάθος του για την απεικόνιση αυτής της μαγικής πόλης τον κράτησε εκεί μέχρι τις αρχές Δεκεμβρίου. Στις 3 Δεκεμβρίου, ο Μονέ ζωγράφισε το τελευταίο έργο του με γόνδολα. Έφυγαν στις 7 Δεκεμβρίου, δέκα εβδομάδες μετά την άφιξή τους, και δεν επέστρεψαν ποτέ. Η γυναίκα του αρρώστησε και πέθανε το 1911.

Τέσσερα χρόνια μετά το ταξίδι το 1912 παρουσιάστηκαν είκοσι εννέα καμβάδες του σε έκθεση στη γκαλερί Bernheim-Jeune στο Παρίσι. Η έκθεση είχε τεράστια επιτυχία,  ο Paul Signac, 23 χρόνια νεότερος από τον Monet έγραψε:

«Είχα τη χαρά να δω ένα μεγάλο μέρος των νεότερων έργων σας. Μπροστά από τη

«Βενετία» σας, μπροστά από την αξιοθαύμαστη ερμηνεία αυτών των μοτίβων που γνωρίζω τόσο καλά, ένιωσα ένα συναίσθημα που ήταν τόσο πλήρες και τόσο δυνατό όσο αυτό που ένιωσα το 1879, πριν από τους "Σταθμούς" σας, τους "Δρόμους με τις Σημαίες", τα "Ανθισμένα Δέντρα" σας, τα οποία έδωσαν κίνητρο για την καριέρα μου ... Ένας Mονέ με συγκίνησε πάντα. Έκανα πάντα ένα μάθημα από αυτό και όταν Ήμουν γεμάτος αμφιβολίες και απογοήτευση, ένας Mονέ με εξυπηρέτησε ως φίλος και οδηγός. Αυτές οι "Βενετία", (...) Τις θαυμάζω ως την υψηλότερη έκφραση της τέχνης σας".

Κατερίνα Κοφφινά

Πηγές

  1. Μονέ, Γκαλερί Τσέπης, εκδ. Toubis.
  2. Marion Kaminski, Τέχνη και Αρχιτεκτονική Βενετία, εκδ. Ελευθερουδάκης 2007.
  3. http://www.intermonet.com/venice/
  4. https://en.wikipedia.org/wiki/Le_Grand_Canal

https://www.sothebys.com/en/videos/a-vision-of-venice-through-the-eyes-of-claude-monet


Πηγή: pancreta.gr