Με αφορμή τη συμπλήρωση δύο χρόνων από το θάνατο της Αρλέτας, θυμόμαστε έναν αγγλόφωνο δίσκο της που παρέμεινε «demo» για πολλές δεκαετίες

Το 2010, έχοντας ήδη αγοραστεί η ιστορική Lyra από τον όμιλο Modern Times του Κώστα Γιαννίκου, άρχισαν να επανεκδίδονται μαζικά όλα τα έργα του καταλόγου της. Με τη συνδρομή, μάλιστα του καναλιού ALTER, συνιδιοκτησίας Γιαννίκου, ζήσαμε τον σουρεαλισμό του να βλέπεις τηλεόραση και να πέφτεις ξαφνικά σε διαφημίσεις για δίσκους του Γιώργου Ρωμανού και της Πόπης Αστεριάδη! Τέλος πάντων, αυτό είχε και τα καλά του! Και εξηγούμαι: Χωρίς να έχω νομικές γνώσεις, ξέρω πως κάθε εταιρεία που περνάει στα χέρια μιας άλλης, αυτή η άλλη εταιρεία έχει δικαίωμα εκμετάλλευσης του καταλόγου της προηγούμενης, μόνο αν προχωρήσει σε επανέκδοση του. Έτσι, μπορέσαμε κι εμείς να κρατήσουμε στα χέρια μας δίσκους που ήταν εξαφανισμένοι, που δεν είχαν κυκλοφορήσει ποτέ σε ψηφιακή μορφή και που μια κόπια τους σε βινύλιο θεωρούταν συλλεκτικού χαρακτήρα και, κατά συνέπεια, κόστιζε πολύ ακριβά

Στο πλαίσιο αυτό, μέσα σε λίγα χρόνια, πριν ακριβώς μία δεκαετία, επανεκδόθηκαν από τους Modern Times όλοι οι προσωπικοί δίσκοι της Αρλέτας στη Lyra συμπεριλαμβανομένων και των δίσκων, στους οποίους συμμετείχε, πάντα στην εταιρεία του Αλέκου Πατσιφά. Το 2009, επίσης, ένα χρόνο μετά το πρώτο βαρύ εγκεφαλικό που χτύπησε την αγαπημένη τραγουδοποιό και τραγουδίστρια, είχε κυκλοφορήσει από τη «νέα» Lyra το άλμπουμ «Και πάλι χαίρετε», σηματοδοτώντας την επάνοδο της στα μουσικά πράγματα.  

Το παράδοξο είναι πως εκείνο το διάστημα, που δεν είναι και τόσο μακρινό, είχε ξεκινήσει μια Αρλέτα - mania απ' όλους όσοι αγαπούσαμε το έργο της και, κυρίως, είχαμε χαρεί που ξαναστήθηκε στα πόδια της. Ίσως αποτέλεσμα αυτής της Αρλέτα - mania να ήταν ακόμη ένας προσωπικός δίσκος της καλλιτέχνιδας, την ύπαρξη του οποίου ελάχιστοι γνώριζαν, και που κυκλοφόρησε στα τέλη του 2010. Ακόμη πιο παράδοξο είναι που η ίδια η Αρλέτα τον είχε ξεχάσει και μάλλον διαγράψει τον συγκεκριμένο δίσκο, μια και της θύμιζε την πολυπόθητη καριέρα στο εξωτερικό, η οποία ποτέ δεν ήρθε, ελέω Πατσιφά. 

Η ιστορία έχει ως εξής και την καταγράφω, βάσει ιστοριών που μου είχε αφηγηθεί προσωπικά η Αρλέτα και που ένα μικρό μέρος τους είχε κρατήσει για το ένθετο σημείωμα της έκδοσης: Το 1975 είχε επιστρέψει στην Ελλάδα μετά από ένα ταξίδι διαρκείας στην Αγγλία, φιλοξενούμενη της φίλης της, Sasha Brewis, με την οποία είχαν γνωριστεί στην Πλάκα το διάστημα 1970 - 71. Η Sasha Brewis επίσης έγραφε στίχους στη γλώσσα της, οπότε θέλησαν από κοινού με την Αρλέτα να αφήσουν κάτι. Η αφορμή ήταν τα τραγούδια του Ανέστη Τριανταφύλλου, που θα αποτελούσαν το υλικού του «Ταξιδεύοντας», του πλέον pop δίσκου της Αρλέτας, που κυκλοφόρησε το 1976 με ένα γενναιόδωρο σημείωμα του Μάνου Χατζιδάκι στο ένθετο. 

Να τι μου είχε πει για το δίσκο «Demo» η Αρλέτα αυτοπροσώπως την άνοιξη του 2015: «Η ιστορία του ''Demo'', που λες, είναι η εξής: ο Πατσιφάς μου είχε κάνει μια στραβή. Με ήθελαν να υπογράψω συμβόλαιο Ελβετοί παραγωγοί κι αυτός τους είπε να μην έρθουν γιατί είμαι τρελή και ότι έχω με τη Lyra αποκλειστικό συμβόλαιο. Το έμαθα και τσακωθήκαμε πολύ άσχημα, δεν μιλιόμασταν για δύο χρόνια. Με κυνηγούσε για να κάνουμε την ''Τρίτη Ανθολογία'' του Σπανού, που τελικά την κάναμε. Για να εξιλεωθεί, μου έδωσε μία βάρδια στούντιο για να γράψω ένα αγγλόφωνο demo δίσκου που θα πήγαινε έξω υποτίθεται. Έγραψα έτσι τα περισσότερα κομμάτια από το μετέπειτα άλμπουμ, «Ταξιδεύοντας», σε στίχους μιας Αγγλίδας φίλης μου, της Sasha Brewis. Δύο ήταν δικά μου, ένα ήταν μια δική μας διασκευή στον φίλο μου, τον Ζωρζ Μουστακί, και όλα τα άλλα του Ανέστη Τριανταφύλλου. Μέσα σε έξι ώρες γράφτηκαν όλα τα κομμάτια, κιθάρα - φωνή. Ωραία τραγούδια και ωραίες ηχογραφήσεις. Ανακαλύφθηκαν στα αρχεία της Lyra και κυκλοφόρησαν πρόσφατα σε CD, χωρίς να έχω δώσει εγώ άδεια. Το CD αυτό σήμερα πωλείται μπιτ παρά σε κάτι παζάρια, από τα οποία φυσικά εμείς δεν παίρνουμε τίποτα. Από την ΑΕΠΙ και την ΕΡΑΤΩ, δηλαδή, παίρνουμε να μην πω τι, γιατί είμαι και αρσακειάς. Δεν μπορεί να τραβήξει άλλο η κατάσταση αυτή...»

Το φθινόπωρο του 2010 ήταν, λοιπόν, που ο παραγωγός Γιώργος Μακράκης. ο οποίος δούλευε στη «νέα» Lyra, ειδοποίησε την Αρλέτα ότι βρέθηκε μια μαγνητοταινία με την ίδια σε δέκα αγγλόφωνα τραγούδια. Κατάφερε να την πείσει να κυκλοφορήσουν κι έτσι ήρθε στην κατοχή μας αυτό το μοναδικό ηχητικό ντοκουμέντο. Απόλυτα λογικό να μην ήθελε η ερμηνεύτρια να βγει ο δίσκος, λόγω του «ξύλου» που είχε φάει εξ αιτίας του από τον Πατσιφά, όπως σημειώνει γλαφυρά στο ένθετο και όπως μου αφηγήθηκε στην άνωθεν μαρτυρία της.

Προσωπικά, ακούγοντας το cd πολλές φορές και συνεχόμενες, άρχισα κάπου ν' αμφισβητώ το μουσικό ένστικτο του αείμνηστου Πατσιφά. Πολύ μεγάλη αδικία αυτή που έγινε στην καριέρα της Αρλέτας! Αν το «Demo» - υποθέτω, με άλλο τίτλο - είχε κυκλοφορήσει στο εξωτερικό των mid-70s, εκεί που το κίνημα της γυναικείας folk μπαλάντας καλά κρατούσε ακόμη, πιθανώς τώρα να συναντούσαμε το όνομα της ιδιαίτερης Ελληνίδας τραγουδοποιού και ερμηνεύτριας σε παγκόσμιες μουσικές εγκυκλοπαίδειες, στο λήμμα «Female folk singers». Όπως συνέβη, λόγου χάριν, με την Marta Kubisova από την πρώην Τσεχοσλοβακία ή την Jeanne Bichevskaya από την πρώην Σοβιετική Ένωση στο πλάι της Joan Beaz, της Melanie και της Joni Mitchell από τις ΗΠΑ.

 

Το εξώφυλλο του άλμπουμ της Αρλέτας που ηχογραφήθηκε το 1975 και κυκλοφόρησε ως «Demo» το 2010

Συνεπώς, τι μένει τώρα; Το θλιμμένο πρόσωπο ενός κοριτσιού με την κιθάρα στα χέρια κάτω από μιαν αμυγδαλιά σε μια παλιακή φωτογραφία που εμπεριέχει εφηβικές βόλτες στα δισκοπάζαρα, μυρωδιές από ινδικό λιβάνι και ένα μεγάλο μέρος της αθωότητας των 60s (παρ' ότι ο δίσκος θα κυκλοφορούσε την επόμενη δεκαετία). Δέκα ακουστικές αναγεννησιακές μπαλάντες με την Αρλέτα σε δέκα αντίστοιχες ερμηνείες - υπόδειγμα για τις σημερινές επίδοξες τραγουδίστριες του αγγλόφωνου alternative. Όποιος ακούσει τους βοκαλισμούς της στα κομμάτια «Fortress» και «Cyril' s song», θα συμφωνήσει μαζί μου. Από την άποψη του ντοκουμέντου, το «Demo» της Αρλέτας μπορεί να συγκριθεί μόνο με εκείνο το συλλεκτικό cd της Φλέρυς Νταντωνάκη από το Αρχείο της Ελληνικής Ραδιοφωνίας. 

Αντώνης Μποσκοϊτης


Πηγή: koutipandoras.gr