Ηρακλής Αντωνογιαννάκης: Η νέα γη

Byadmin

Κανένα όνειρο που δεν πραγματοποιείται δε χάνεται παντοτινά..

Ούτε είναι άχρηστο…

Ένα και μόνο πραγματοποιημένο, φτάνει, για να φτιάξει μια πραγματικότητα, να στεγάσει και να δώσει υπόσταση σ’ αυτά που δε βρήκαν το δρόμο τους..

Μην απελπίζεστε το λοιπόν..

Ξυπνήστε κι οργανωθείτε..

Το όνειρο της επανάστασης (πράξεις μικρές και μεγάλες στην καθημερινότητα μας) έχει μεγάλη αγκαλιά, μπορεί να στεγάσει όλους θέλουν να ζήσουν με αξιοπρέπεια, μέσα από τις όποιες διαφορετικότητες κι αντιθέσεις τους..

Μόνο ο δρόμος και το όραμα της επανάστασης μπορεί να στεγάσει ετερόκλητους προσδιορισμούς αλλά με κοινούς στόχους.

Σαν ένα μεγάλο ποτάμι οργής που σχηματίστηκε από χιλιάδες παραποτάμους οργισμένων και καταπιεσμένων ανθρώπων, με αίτημα ζωής την αξιοπρέπεια τους…

Χρόνια καλά από καρδιάς!!

Δείτε ακόμη

  • Δημόσιες εκτελέσεις στην Ευρώπη

    Byadmin

    Το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα οι δημόσιες εκτελέσεις σε χώρες της Ευρώπης ήταν ένα σύνηθες φαινόμενο. Τις δημόσιες αυτές νοσηρές τελετές παρακολουθούσαν χιλιάδες κόσμου, πολλές φορές μπορούσαν να φτάσουν και τους 20.000 ανθρώπους. Στο χώρο των τελετών γινόταν πώληση τροφίμων και ποτών όπως και ακρόαση τραγουδιών.    Οι μέθοδοι εκτέλεσης διαφοροποιούνταν από μέρος σε…

  • Θέλω γράμματα

    Byadmin

    «Ο μικρός μαζεύτηκε σε μια γωνιά, χτυπούσε το στήθος του με τις γροθίτσες του και ούρλιαζε μες στους λυγμούς του: — Θέλω γράμματα! Θέλω γράμματα! Ο Παπασίδερος τόλμησε κάποτε να ανακατωθεί. — Το παιδί αγαπά τα γράμματα, είπε. Πρέπει να σπουδάσει αφού είναι θέλημα Θεού. — Το γένος δεν έχει ανάγκη από πολλά γράμματα, αποκρίθηκε…

  • Μ. Χατζιδάκις, ο μεγάλος αιρετικός.

    Byadmin

    Η σειρά εκδηλώσεων και αφιερωμάτων που πραγματοποιήθηκε τις τελευταίες μέρες για τα 26 χρόνια από τον θάνατο του Μάνου Χατζιδάκι το πιθανότερο είναι ότι τον ίδιο δεν θα τον εύρισκε σύμφωνο. Εξάλλου επανειλημμένως είχε δηλώσει: «Δε μ' αρέσει η αναμνησιολογία, την απεχθάνομαι. Είναι χειρότερη κι από μνημόσυνο. Τους ανθρώπους που έχουν φύγει, αλλά παραμένουν ζωντανοί,…

  • ΛΕΖΑΝΤΕΣ ΣΤΟ ΕΦΗΜΕΡΟ

    Byadmin

    Έρχεσαι και φεύγεις, και το κόστος μια ρυτίδα πάνω στο χαμόγελο. Δυο λόγια που ειπώθηκαν-δεν ειπώθηκαν, δεν έχει σημασία πια. Πάνω στο τραπέζι τα άδεια καραφάκια, ο ανεξόφλητος λογαριασμός και στο μαχαίρι να καθρεφτίζονται, η σιωπή, οι φλούδες του πορτοκαλιού, ο ήλιος του απογέματος. Έρχεσαι και φεύγεις, και το βλέμμα στεγνό. Μια δέσμη από φως…

  • Ποιητικές ανησυχίες

    Byadmin

    Πάντα ήξερα τι ήθελα· να γράφω. Τώρα όμως, που πιέζω με δύναμη το μολύβι στο χαρτί, εκείνο κοντεύει να εκραγεί. -Με κοιτάει με οίκτο-. Δεν πτοούμαι. Συνεχίζω την προσπάθεια, μέχρι να βγάλει λέξεις. Αποφασισμένη να γράψω για τον έρωτα, τελικά καταλήγω να γράφω για τους τέσσερις τοίχους. -Σιωπή στο δωμάτιο-. Σκίζω ξανά το χαρτί, αφού…

  • Ουτοπία και επανάσταση

    Byadmin

    «Θυμάμαι την Πρωτομαγιά του 1918. Η Μόσχα είχε στολιστεί με φουτουριστικούς και σουπρεματιστικούς πίνακες. Στις προσόψεις των σπιτιών με τους πεσμένους σοβάδες, στις μονοκατοικίες με τις κολόνες σε στιλ αμπίρ, τα ξέφρενα τετράγωνα μάχονταν με τους ρόμβους. Σε κάθε σου βήμα συναντούσες πρόσωπα με τρίγωνα στη θέση των ματιών. Μπροστά σ’ ένα παρεκκλήσι είχε μαζευτεί…