Δημοσιεύτηκε

Εβδομάδα των παθών η τρέχουσα. Η ευρύτητα της λέξης “πάθη” τα χωράει όλα, θεία και ανθρώπινα. Κυρίως αυτά, όπως φαίνεται. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο πολύς κόσμος τον οδηγούν ή στη θρησκοληψία, όπου ζητά βοήθεια και παρηγοριά από έναν θεό ή στο άλλο άκρο, της πλήρους αποχής από απελπισία.

Οι καμπάνες καλούν τους πιστούς και τους δυνάμει πιστούς, τα μεγάφωνα των εκκλησιών, για άγνωστο λόγο, έχουν βγει έξω από τους ναούς και μεταδίδουν τη λειτουργία σε όσους θέλουν αλλά και σε όσους δεν θέλουν να την ακούσουν.

Πριν από λίγες μέρες, Κυριακή πρωί στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου οι ξένοι που έκαναν τον πρωινό τους περίπατο κάτω από την Ακρόπολη στέκονταν με απορία για να εντοπίσουν από πού ερχόταν η ψαλμωδία. Φυσικά ήταν από τα μεγάφωνα της Αγίας Σοφίας, του μικρού ναού της ενορίας. Ακόμη και στις παρυφές της Ακρόπολης ο εκκλησιασμός επιβάλλεται σε Έλληνες και ξένους, εντός και εκτός του ναού, ανεξαρτήτως θρησκευτικών πεποιθήσεων, χωρίς δικαίωμα επιλογής.

Εμείς οι μεγαλύτεροι ανατραφήκαμε με τις νηστείες, τους υποχρεωτικούς εκκλησιασμούς, τις θείες κοινωνίες, την πρωινή προσευχή στο προαύλιο του σχολείου. Υποχρεωθήκαμε σε θρησκευτική βάπτιση, σε θρησκευτικό γάμο, σε θρησκευτικές κηδείες, στην αναγραφή θρησκεύματος στην ταυτότητα, σε όρκους και σε ψευδορκίες. Μια διαρκής τρομοκρατία για το τι μας περιμένει στη μετά θάνατον ζωή γέμιζε τα παιδικά μας μυαλά με φόβους, ενοχές και συμπλέγματα ενώ με τρόμο ακούγαμε για τις φρικτές κατάρες και τιμωρίες εναντίον όσων η εκκλησία αφόριζε ή αναθεμάτιζε.

Κι εκεί που λες “πάνε αυτά, πέρασαν” γιατί φτάσαμε στον 21ο αιώνα, οι άνθρωποι προχώρησαν στη νέα εποχή, τα μυαλά πλάτυναν, οι επιστήμες και η έρευνα έφεραν νέες αλήθειες κι έκαναν κοινωνό τους τον απλό άνθρωπο, ο διαχωρισμός της εκκλησίας από το κράτος απέχει μια ανάσα (εδώ και χρόνια), εκεί, λοιπόν, έρχεται ο αντίλογος στη θεοκρατία: οι άθεοι. Συνασπίζονται, δημιουργούν μια ένωση και διεκδικούν -καλώς κάνουν- τον πολυπόθητο διαχωρισμό εκκλησίας - κράτους, την απαλλαγή από τα θρησκευτικά όσων μαθητών το επιθυμούν, την μη διάθεση κονδυλίων για τη μεταφορά του Αγίου Φωτός, το δικαίωμα στην ανεξιθρησκεία.

Αυτά, τουλάχιστον, είδα στην ιστοσελίδα τους, όταν μπήκα με αφορμή ένα event τους στο facebook, που το ονομάζουν “Φανερός Δείπνος”

(https://www.facebook.com/events/1719713281641392/). Ολοφάνερα δεν είναι το μόνο event που διοργάνωσαν. Εκτός των παρεμβάσεών τους σε καυτά ζητήματα που αφορούν στη σχέση του κράτους με την εκκλησία φαίνεται να το διασκεδάζουν κιόλας και πάλι καλά κάνουν. Διοργάνωσαν κοπή πρωτοχρονιάτικης πίτας, αποκριάτικο πάρτυ μασκέ, εορτή του αγίου οινο-πνεύματος.

Μου φαίνεται, όμως, ότι και οι ίδιοι είναι λίγο διστακτικοί και αναποφάσιστοι σε ό,τι αφορά την πλήρη απεξάρτησή τους από εορτές που έχουν χροιά θρησκευτική, φοβούμενοι, ίσως, την οργή του θεού, στον οποίο διατείνονται ότι δεν πιστεύουν.

Με το event “Φανερός Δείπνος” καλούν τον κόσμο να φάει κρέας ντε και καλά τη Μεγάλη Παρασκευή, στα φανερά, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τη νηστεία.

Απέχουμε μόνο από το πένθος και τη νηστεία και όχι από τη λογική, και ειδικά όχι με βάση εντολές εκπροσώπων υποτιθέμενων υπερφυσικών όντων, λένε.

Προσωπικά την ψάχνω τη λογική και δεν τη βρίσκω πουθενά. Εγώ που έχω φάει κρέας Μεγάλη Παρασκευή γιατί έτσι το ήθελα, που έχω φάει σκέτα χόρτα την ημέρα του Πάσχα για τον ίδιο λόγο. Αποκλειστικά επειδή αυτό ήθελα, χωρίς να το κάνω επιδεικτικά και με στόχο την πρόκληση.

Στην καλύτερη περίπτωση μου θυμίζουν παιδάκια που σουφρώνουν τα χειλάκια τους πεισματικά και διαπράττουν την απαγορευμένη σκανταλιά, κοιτάζοντας τη μανούλα στα μάτια, παίζοντας το παιχνίδι της εξουσίας όπως εκείνα το αντιλαμβάνονται, δυναμικά πλην αναποτελεσματικά. Στη χειρότερη ψάχνω να βρω ποιες σκοπιμότητες κρύβονται πίσω από προκλητικές συμπεριφορές, αυτές αλλά και κάθε είδους.

Η νηστεία δεν είναι επιβεβλημένη δια νόμου, είναι προσωπική υπόθεση του καθενός και δεν αφορά στο κοινωνικό σύνολο ούτε έχει επιπτώσεις μαζικές. Κατά την άποψή μου λειτουργούν κι εκείνοι όπως η εκκλησία, στα μέτρα της οποίας λαμβάνουν αντίμετρα της ίδιας “παράλογης λογικής”.

Προσωπικά, ας πούμε, με ενοχλεί πολύ περισσότερο το ότι το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο “στόλισε” τους ηλεκτρονικούς χώρους εκπαιδευτικής διαδικασίας με πασχαλινά αυγά, λες και απευθύνεται σε πεντάχρονα που χρήζουν κατήχησης ή μόνον σε ορθόδοξους και όχι σε μουσουλμάνους, καθολικούς, διαμαρτυρόμενους, βουδιστές, άθεους Έλληνες φοιτητές και όχι το ότι ο πλησίον  μου νηστεύει σαράντα οκτώ μέρες και πάει κάθε βράδυ στην εκκλησία τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Ψυχραιμία, παιδιάααααααα.

Είπαμε να “χτυπήσουμε” τα θεία πάθη αλλά όχι να προκαλούμε για να εντείνουμε τα ανθρώπινα. Συχνά οι συνέπειες μπορεί να είναι πολύ βλαβερές για το σύνολο ενώ δεν θα έπρεπε, ειδικά για τέτοια θέματα.

Καρβουνάκη Γεωργία






Αναρτήθηκε από:

Γεωργία Καρβουνάκη