Κανείς δεν ξέρει ακόμα πώς θ’ αποφασίσει η Κριτική Επιτροπή του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, με πρόεδρο τη Μισέλ Ρέι Γαβρά, να απονείμει τα βραβεία της. Ωστόσο οι δύο καλύτερες ταινίες του Διαγωνιστικού Τμήματος, ανάμεσα στις 15, είναι και οι δυο από την Ισλανδία κι εμπνέονται τους τίτλους τους από ζώα.

Η μία είναι το «Rams» (Κριάρια, παρότι ο ελληνικός τίτλος της ταινίας είναι «Δεσμοί Αίματος») και η άλλη είναι το «Sparrows» (Σπουργίτια, αυτό μένει ως έχει).

Και κάπου εκεί τελειώνουν οι ομοιότητες ανάμεσα στις δυο ταινίες.

Το «Rams» του Γκριμούρ Χακόναρσον είναι μια ταινία τρυφερή και χαμογελαστή, με τις σκοτεινές στιγμές της αλλά και με μια μεγάλη πίστη στον άνθρωπο, που ήδη έχει αγαπηθεί πολύ από το κοινό του Φεστιβάλ που τη συζητά μετά μανίας εδώ και μέρες.

Η ταινία παρακολουθεί δυο αδέλφια, που δεν έχουν μιλήσει εδώ και σαράντα χρόνια από ένα ανόητο πείσμα, ενώ ζουν σε δυο βήματα απόσταση στην απεραντοσύνη της ισλανδικής φύσης.

Και οι δυο εκτρέφουν κριάρια κι όταν ένα αρρωστήσει, τόσο οι δυο τους όσο και όλοι οι κτηνοτρόφοι της περιοχής θα πανικοβληθούν και θα χρειαστεί να συνεργαστούν για ν’ αντιμετωπίσουν την απειλή – ακόμα και τα δυο αδέλφια.

Οσο το δράμα διαδέχεται η κωμωδία σε κύκλους, ο Χακόναρσον αναπτύσσει με μαεστρία τους ήρωές του και, χωρίς να προδίδει το καθαρά ισλανδικό, ελαφρώς παράλογο, μελαγχολικό χιούμορ του, καταλήγει μ’ ένα φιλμ ανάλαφρο, αλλά στιβαρό και συγκινητικό.

«Σπουργίτια» του Ρούναρ Ρούναρσον «Σπουργίτια» του Ρούναρ Ρούναρσον |

Από την άλλη πλευρά, τα «Σπουργίτια» του Ρούναρ Ρούναρσον είναι μια ευαίσθητη ιστορία ενηλικίωσης, πιο δραματική, πιο αφαιρετική, αλλά και αληθινά καθηλωτική.

Ο έφηβος Αρι μετακομίζει σ’ ένα μικρό κι απομακρυσμένο (όπως όλα) χωριό της Ισλανδίας, προκειμένου να ζήσει κοντά στον αποξενωμένο πατέρα του και στη γιαγιά του. Εκεί θ’ αναγκαστεί να μεγαλώσει και να ωριμάσει, ερχόμενος αντιμέτωπος με τις δύσκολες οικογενειακές ισορροπίες.

Η ταινία του Ρούναρσον είναι συνεσταλμένη, ήσυχη και τόσο διαπεραστική, όσο και η υπέροχη ερμηνεία του νεαρού πρωταγωνιστή Ατλι Οσκαρ Φιάλαρσον, ή η μουσική υπόκρουση του Κγιάρταν Σβάινσον των Sigur Ros.

Κανένα μελόδραμα, καμιά ένταση, παρά αυτή των πηγαίων συναισθημάτων που κατακλύζουν αυτόν τον απίθανο συνδυασμό ανθρώπινης και γήινης φύσης.

Και οι δυο ταινίες δεν είναι νέες στο φετινό φεστιβαλικό κύκλωμα.

Το «Rams» τιμήθηκε με το βραβείο του τμήματος «Ενα Κάποιο Βλέμμα» του Φεστιβάλ Κανών, ενώ τα «Σπουργίτια» κέρδισαν το βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν.

Ωστόσο, αν κάποια από τις δύο αποσπάσει και τον Χρυσό Αλέξανδρο, κανείς δεν θα έχει αντίρρηση.


Πηγή: efsyn.gr