Η ιστορία της «Λόλα της Ισπανίας», της γυναίκας – συμβόλου της ανδαλουσιανής παραδοσιακής μουσικής.

Μια φορά κι έναν καιρό, στην πόλη Χερέθ ντε λα Φροντέρα της Ανδαλουσίας ζούσε ένα μελαχρινό κορίτσι με μαύρο, διαπεραστικό βλέμμα, έντονο ταμπεραμέντο, τσιγγάνικη καρδιά κι ένα ονοματεπώνυμο… σιδηρόδρομο: Maria Dolores Lola Flores Ruiz. Εκείνη, όμως ήθελε απλά να τη φωνάζουν «Lola». Μόνο έτσι γύρναγε το κεφάλι της. Είχε επίσης μία μεγάλη αγάπη… ή μάλλον δύο: το χορό και τη μουσική. Αγάπες που «γεννήθηκαν», λόγω της τσιγγάνικης καταγωγής της, από την πλευρά της μητέρας της, και τις οποίες δεν αποχωρίστηκε ποτέ. Τις «παντρεύτηκε» και μέχρι το τέλος της ζωής της «ζούσε» μαζί τους. Ήταν άλλωστε εκείνες που την έκαναν τη «Λόλα της Ισπανίας». Την τσιγγάνα που κατάφερε να γίνει η βασίλισσα του φλαμένγκο. Η  γυναίκα – σύμβολο της ανδαλουσιανής παραδοσιακής μουσικής.

Γεννημένη στις 21 Ιανουαρίου 1923, η Lola Flores αν ζούσε σήμερα θα έσβηνε 93 κεράκια στην τούρτα της. Η Google μέσα από το σημερινό –Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2016- doodle της έρχεται να μας υπενθυμίσει όχι μόνο τα γενέθλιά της, αλλά την αισθαντική φωνή και την φλογερή, δυναμική και αέρινη κίνησή της. Κι εμείς θυμηθήκαμε την ιστορία της… 

Η Lola Flores ήταν 10 ετών όταν ξεκίνησε να τραγουδά σε περιφερειακά μπαρ και ταβέρνες της γενέτειράς της, μέχρι που γνώρισε τον διάσημο τραγουδιστή Manolo Caracol και η ζωή της άλλαξε άρδην. Μαζί έκαναν περιοδεία σε όλη την Ισπανία με το μιούζικαλ «Zambra», κατά την περίοδο 1944 και 1951, με την Flora να υπογράφει στα 17 της χρόνια το πρώτο συμβόλαιο της για να παίξει στη μεγάλη οθόνη. Οι πιο γνωστές ταινίες της ήταν οι «Estrella de la Sierra Morena» (1952) και «Maria de la O» (1958), ενώ οι ρόλοι που αναλάμβανε συνήθως να υποδυθεί ήταν εκείνοι της τσιγγάνας ή της Μεξικανής χωριατοπούλας. 

Το 1958 παντρεύτηκε τον τσιγγάνο κιθαρίστα Salahel Pescaílla και μαζί απέκτησαν τρία παιδιά: τη χορεύτρια Λολίτα Φλόρες, το ροκ μουσικό Αντόνιο Φλόρες και την τραγουδίστρια - ηθοποιό Ροζάριο Φλόρες.

Το σκάνδαλο φορολογικής απάτης που ήρθε στο φως το 1991 –η Flores καταδικάστηκε με πρόστιμο 14 εκατ. πεσέτες και 16 μήνες φυλάκιση, αλλά αφέθηκε ελεύθερη με περιοριστικούς όρους- γρήγορα ξεπεράστηκε και το 1994 η ισπανική κυβέρνηση της απένειμε χρυσό μετάλλιο για τη συνολική της προσφορά στην Τέχνη.

Η Λόλα Φλόρες πέθανε στις 16 Μαΐου 1995 στη Μαδρίτη, νικημένη από τον καρκίνο του μαστού, σε ηλικία 72 ετών. Κηδεύτηκε με μεγάλες τιμές, παρουσία πλήθους θαυμαστών της, που ξεπερνούσε τις 300.000 και τραγουδούσαν το αγαπημένο της κομμάτι, το «La Zarzamora». «H Ισπανία έχασε μία από τις μεγαλύτερες καλλιτέχνες αυτού του αιώνα», ανέφεραν στο συλλυπητήριο μήνυμά τους προς την οικογένειά της, ο βασιλιάς Χουάν Κάρλος και η βασίλισσα Σοφία της Ισπανίας. 

Λίγο καιρό μετά, ο 33χρονος γιος της Αντόνιο έβαλε τέλος στη ζωή του, παίρνοντας ισχυρή δόση βαρβιτουρικών και ετάφη δίπλα της.

Της Χριστίνας Φαραζή

Πηγή


Πηγή: pancreta